خداى ناخواسته يكوقتى نسبت بدهند به اينكه اينها براى خاطر طرفدارى از يك نفر آدم- فرض كن يك كارى كردند- صندوق عوض شده، اين را بايد خيلى توجه به آن داشته باشيد. هم آزادى ملت را- راه دادن ملت را در آنجايى كه مى‌خواهند رأى بدهند- و هم امانت در حفظ [آرا و صندوقها] كه تحت مراقبت يك عده اشخاص امين از دولت و از ملت، اشخاص امين تحت نظرشان باشد كه بعد صحبت نشود كه خوب، اين هم اين رژيم و اين هم اين انتخابات و انتخابات اينجا هم مثل آنجا. اين بايد خيلى مورد توجه آقايان باشد كه اصلًا يك تحولى در ايران ان شاء اللَّه بشود يك تحول روحى. تحول روحى يعنى فرماندار خودش را «فرماندار» حساب نكند. من دلم نمى‌خواهد اصلًا اين اسم را ببرم؛ چنانچه «سلطان» هم دلم نمى‌خواهد اسم ببرم. اين اسم را هم اگر آقايان خودشان بنشينند با هم يك اسم بهترى، قشنگى، انتخاب كنند. من ديگر به اين كار ندارم، من دوست ندارم اين را، چنانچه سلطنت مثلًا سلطان. من گاهى خيلى ناراحت مى‌شوم از اينكه مثلًا امام عصر- سلام اللَّه عليه- را مى‌گويند «سلطان السلاطين». خليفة اللَّه است. در هر صورت، عمده عمل است، حالا اسمائش خيلى مهم نيست، و لو اينكه بهتر اين است كه تغيير بكند، عمده عمل است كه به عمل نشان بدهيد كه در اين انتخابات كه يك انتخابات ملى آزاد [است‌]. هر كس هر جا هر كس را دلش بخواهد رأى بدهد. وقتى اكثريت آوردند، البته مردم صالح اسلامى را مردم قرار مى‌دهند. اما هيچ تصرفى از جانب آقايان نباشد كه الآن چشمهايى دوخته شده است به اينكه مناقشه كنند؛ اشكال كنند. اگر يك فرماندارى يك جايى يك كارى بكند كه بر خلاف موازين جمهورى اسلامى باشد، اين يكى را به همه سرايت مى‌دهند؛ بعد مى‌گويند فرمانداران هم اين طورى هستند؛ استانداران هم اين طورى هستند؛ حكومت هم اصلًا اين طورى [است‌].

توجه مسئولان به ضعفا و مستمندان‌

من اميدوارم كه همه‌تان سلامت و با سعادت باشيد و همه‌مان و همه‌تان خدمتگزار به اين مردم، خصوصاً به مستمندان، به ضعفا؛ عمده توجهتان به اين طبقه باشد كه اين طبقه احتياج دارند. اين طور نباشد كه مثل رژيم سابق كه يك دسته بالاها را برايشان همه چيز