امام زمان- سلام اللَّه عليه- مراقبشان هست؛ مأمورهاى مخفى دارد؛ ملائكة اللَّه مأمورند، خودش را تحت مراقبت ببيند، بگويد كه ما يك مملكتى الآن هستيم كه يك مراقبى داريم معصوم، و ما تحت مراقبت هستيم، اعمالمان بايد يك اعمالى باشد كه يك وقتى به عرض ايشان رسيد، راضى از ما باشد. در هر جا كه كار مى‌كنيد، شما براى مسلمانها مى‌خواهيد خدمت بكنيد.

دولت، خدمتگزار است نه فرمانفرما

دولتها خدمتگزار مردم هستند، نه فرمانفرما. اين رژيم طاغوتى است كه مثلًا يك نخست وزيرش، يك رئيس جمهورش، فرمانفرمايى بخواهد بكند، طاغوت همين است. بله، آن مقدارى كه وظيفه هست كه امر و نهى بكند، وظيفه است مى‌كند. اما بخواهد زايد بر آن مقدار وظيفه فرمانفرمايى بكند، حالا كه رسيده به اينجا سوء استفاده بكند، اين همان رژيم طاغوتى است، حالا دستش به زيادتر نمى‌رسد، يا خوف دارد از اينكه مردم به او اشكال بكنند. اگر دستش باز بشود، همان كارهايى كه محمد رضا مى‌كرد شايد من هم بكنم؛ اگر دست برسد. تا تربيت يك تربيت صحيح نباشد فايده ندارد.

و شما آقايان ان شاء اللَّه من اميدوارم خودتان، رفقايتان، ديگران، سفارش كنيد همه كه ما الآن در يك نظامى واقع شده‌ايم كه ما مى‌گوييم ما اسلامى هستيم. شما يك گروه اسلامى هستيد الآن. يك گروه اسلامى اگر همان ادعا باشد، خوب، همه عالم مى‌توانند ادعا كنند. مگر محمد رضا نمى‌گفت من مسلمانم، قرآن هم طبع مى‌كرد، خدمت حضرت رضا هم مى‌رفت و مى‌ايستاد و برايش زيارتنامه هم مى‌خواندند و نماز هم مى‌خواند و همه اين كارها را مى‌كرد؛ اما نبود اين طور. ما اگر بخواهيم رژيممان رژيم اسلامى باشد و اين ادعايى كه مى‌كنيم كه ما مُسْلِم هستيم و ما طرفدار اسلام هستيم و طرفدار رژيم اسلامى هستيم، بايد اين قدم را هم برداريم كه مهمّش اين قدم است كه محتواى يك مملكتى اسلامى باشد. هر جايش برويم در مملكت اسلامى رفتيم، نه اينكه وقتى رفتيم بازار، ببينيم بازار همان بازار و همان رباخورى و همان اجحاف و همان‌