خيانتى، كارشكنى مى‌شود؛ يا نه، همه‌اش بر وفق مصالح كشورتان، [به‌] مصالح اسلام عمل مى‌كنيد. در همين مخابرات هم مى‌تواند انسان خودش را تشخيص بدهد كه از اولياى شيطان است يا از اولياى خداست ما خودمان مى‌توانيم اعمال خودمان را تشخيص بدهيم. قبل از اينكه اين نامه اعمال ما براى پيشگاه خدا و قبل از آن براى پيشگاه امام زمان- سلام اللَّه عليه- برسد، خودمان بايد نظر كنيم به اين نامه اعمالمان، يعنى صفحه قلبمان، كه همه چيز درش نقش مى‌شود همان صورتِ نامه اعمال است. خودمان بفهميم چه كاره هستيم. آيا ما در اين كارى كه به ما محوّل است، با صداقت، صميميت، براى صلاح ملت و براى صلاح اسلام كار مى‌كنيم؟ چه من كه يك طلبه هستم و كارهاى طلبگى مى‌كنم و شما كه در مخابرات هستيد و كارهاى مخابراتى مى‌كنيد، يا آنهايى كه در ميدان جنگ هستند، همه بايد خودمان تشخيص بدهيم چه مى‌كنيم.

بقاى نتيجه اعمال‌

برادرهاى ما! اين چند روز عمر را براى خدا صرف كنيد. عزيزان من! اين چند روزى كه ما هستيم براى خدا صرف كنيد. اين را، اين حيات از دست ما مى‌رود؛ اين دنيا براى هيچ كس باقى نمى‌ماند. آن چيزى كه براى همه باقى مى‌ماند نتيجه آن اعمالى است كه از ما صادر مى‌شود. هر عملى كه از ما صادر مى‌شود يك صورتى در آن عالم دارد و ما آن را مى‌بينيم: فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ‌ [١] خودِ او را مى‌بينيم. هر ذرّه خيراتى كه از شما صادر مى‌شود، هر عمل انسانى كه از شما صادر مى‌شود، هر عمل اسلامى كه از شما صادر مى‌شود، يك صورتى در آن عالم دارد؛ و شما آن را مى‌بينيد. و چنانچه خداى نخواسته يك امر غير انسانى، يك امرى بر خلاف مسير اسلام، بر خلاف مصالح كشور اسلامى از ما صادر بشود، صورتش در آن عالم با مناسبت هست و ما مى‌بينيم. كارى بكنيد كه وقتى از اينجا بار را بستيد، در حضور خداى تبارك و تعالى با روسفيدى باشيد. كارى نكنيد كه خداى نخواسته در آنجا غير از اين صورتى كه اينجا داريد داشته باشيد.

[١] زلزال، آيه ٧: «هر كس به قدر ذره‌اى كه كار نيك كرده، آن را خواهد ديد».