صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٦ - در حكومت اسلامى، فرمانفرمايى و فرمانبرى نيست

سخنرانى [در جمع فرمانداران درباره ويژگيهاى سران حكومت اسلامى‌]

زمان: ٢٦ تير ١٣٥٨/ ٢٢ شعبان ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: ويژگيهاى سران حكومت اسلامى‌

حضار: فرمانداران سراسر كشور و معاون وزير كشور- پاسداران سپيددشت- كودكان مكتب سرود.

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

در حكومت اسلامى، فرمانفرمايى و فرمانبرى نيست‌

از جمله تحولاتى كه بايد بشود و شما آقايان بايد كوشش كنيد، اين است كه به اين كلمه «فرماندار» مغرور نشويد كه شما فرمانداريد. اين كلمه فرماندار، مال وقتى است كه فرمان باشد و فرمانبر باشد، و برادرى نباشد و طبقه‌اى طاغوتى باشد، مردم ديگر فرمانبردار آنها، در صورتى كه در اسلام مطرح نيست. آنهايى كه سرتاسر كشور اسلامى را اداره مى‌كردند، آن هم آن كشورى كه از حجاز تا مصر، آفريقا، عراق، ايران و همه اين ممالك اسلامى كه مى‌بينيد، اروپا هم يك مقدارى‌اش تحت فرمان بود، مع ذلك اين طور نبود كه معاملاتشان با رعيت، معامله فرمانفرما و فرمانبر باشد. خود رسول اكرم- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- وضعشان با مردم مثل يكى از سايرين بود، يكى از اشخاص بود. نه يك منزل فرمانفرمايى داشتند و نه در محافل كه بودند يك امتيازى بود كه مردم ببينند كه اين بالا نشستن است و پايين نشستن، اين مسائل مطرح نبود. بعضى از اين عربها كه از خارج مى‌آمدند و وارد مسجد مى‌شدند، پيغمبر را با سايرين نشسته بودند، وضع جورى بود كه نمى‌شناختند كه خوب، كدام يكى پيغمبر است و كدام يكى اصحاب، مى‌پرسيدند كه كدام يكى‌تان هستى؟ براى اينكه وضع نشستن دَور بود و حتى حالا شما اينجا مى‌بينيد كه يك پتو اينجا انداخته‌اند و يك اشخاصى هم اين طورى نشسته‌اند، كه اگر يكى از خارج بيايد يك امتيازى قائل مى‌شود، نبود. حضرت امير- سلام اللَّه عليه-