بايد برود، بِكشندش به طرف فحشا؛ بِكشندش طرف سينمايى كه آن برنامه‌هاى فحشايى را داشت. اين از صبح كه بيدار بشود تا پيچ راديو را باز بكند موسيقى؛ تا تلويزيون را نگاه بكند آن مناظر بد و باز گوش و چشمش را مشغول كند. تا از منزل بيرون بيايد، راهش راه اين باشد كه يا اطراف دريا برود و آن بساط، يا دنبال مراكزى كه مهيا شده و آسانش كرده‌اند و ارزانش كرده‌اند برود؛ و عادتش بدهند به اين مسائلى كه شَهوى است، به اين مسائلى كه مغز انسان را فاسد مى‌كند، و همه مطلب اين است كه نگذارند تفكر كند در امورى كه احتياج به آن دارد، اگر جوانهاى ما اين طور عادت كردند كه دائماً اذهانشان مشغول شد به آن چيزهايى كه در سينما به آنها نشان داده‌اند و آن چيزهايى كه از راديو شنيده‌اند و آن چيزهايى كه در خارج برايشان مهيا كرده‌اند، اينها تمام افكارشان متوجه به همان مسائل مى‌شود، مسائل شَهَوى. شب كه منزلش مى‌رود با فكر همان مسائل در رختخوابش مى‌رود، شب هم خواب اگر ببيند همان مسائل را خواب مى‌بيند. وقتى هم بيدار مى‌شود، اول چيزى كه در ذهنش وارد مى‌شود همان مسائل است. وقتى هم مى‌رود سراغ يك كارى و اشتغالى، حواسش آنجاست تا كىْ وقتش بشود كه برود سراغ آن مسائل، يك همچو موجودى نمى‌تواند در مسائل جدى فكر كند. اصلش فكرش نمى‌آيد دنبال مسائل جدى. يك مغزى را كه اين طور تربيت كرده‌اند، اين مغز نمى‌تواند اصلًا وارد بشود در يك فكر روز و فكر مسائل حياتى و جدى، تمام افكارش متوجه به آن مسائل شهوانى و حيوانى است، اين يك برنامه بوده. اين همين طور اتفاق نيفتاده است كه در اين ممالك ما اين طور، بيخود شده باشد، يا جوانها اين كارها را كرده. اين فكر، يك مسئله‌اى بوده است كه روى يك نقشه‌اى كه از خارج داده‌اند به اينها و طرح كرده‌اند، و اينها هم در خارج اينها را عمل كرده‌اند. اين يك باب واسعى است كه علاوه بر آن مسائل ديگرى كه دارند، يك باب واسعى است كه از همه اطراف چشم و گوش جوانهاى ما را از مسائل حياتى ببندند، و به مسائل ديگر منحرف كنند. قضيه روزنامه‌ها على‌ حده؛ قضيه مجلات، با آن وضعى كه مى‌دانيد، على‌ حده. و همين طور هر جا كه گوشَت را باز بكنى مى‌بينى كه از آن مسائل است. يكوقتى بود كه در تهران من گاهى از