چند هفته‌اى كه مسئله قانون اساسى در پيش آمده است، و مخالفين اسلام و مخالفين شما خوف اين را دارند كه قانون اساسى طورى تنظيم بشود و تصويب بشود كه دست آنها براى هميشه كوتاه بشود. اينها در فكر افتاده‌اند كه اذهان ملت را، اذهان مؤمنين را، اذهان خطباى معظم را، اذهان علماى اعلام را، اذهان ساير قشرها را، از اين مسير مستقيمى كه بايد حركت كرد و منتهى شد به تصويب قانون اساسى منحرف كنند به مسائل ديگر. اين شلوغيهايى كه الآن در كردستان هست، در خوزستان هست، و اين اختلافاتى كه در همه جاهاى مملكت هست، و اين توطئه‌هايى كه براى ايجاد يك خلاف، براى هياهو بپا كردن هست، معلوم نيست كه مِن باب اتفاق همين طور شده باشد. اين يك نقشه‌اى است از آنهايى كه مى‌خواهند قانون اساسى اسلامى نباشد. هم قشرهاى خارج و قدرتهاى خارج از اسلام مى‌ترسند؛ و هم قشرهاى منحرف داخل مى‌ترسند. الآن خوف آنها اين است كه اگر قانون اساسى آن طورى كه اسلام مى‌خواهد، آن طورى كه برنامه قرآن كريم است، اسلام است، تصويب بشود، و دنبالش همين ملت، كه اكثريت تام دارند و همين ملت كه در رفراندم آن طور پيروز شدند كه در دنيا سابقه نداشت، اينها خوف اين را دارند كه قانون اساسى را خبرگانى كه شما ملت تعيين مى‌كنيد آنها بررسى كنند، يك قانون اساسى اسلامى باشد، و بعد هم كه به رفراندم ملت گذاشته مى‌شود مى‌دانند كه اكثريت با ملت است، خوف اين را دارند كه اين مراحل طى بشود و دست خودشان و اربابهايشان از مخازن و از منافع ملت ما كوتاه بشود. از اين جهت، ملاحظه كرديد كه در رفراندم، بعضى از همينهايى كه مخالف با اساس هستند تحريم كردند؛ و بعضى از همينهايى كه مخالف با اسلام هستند بعضى از صندوقها را سوزاندند؛ يا با اسلحه جلو گرفتند از اينكه رأى بدهند. با همه وصف، ملت اسلام و ملت ما يك رأى صد، الّا يك يا دو، داد؛ و همه گروهها يك از صد يا يك و نيم از صد رأى داشتند. اينها الآن احساس شكست در خودشان كرده‌اند. و در اين احساس شكست دست و پا مى‌زنند كه جدا كنند گروهها را از گروه؛ پخش كنند بين مردم كه كُردها على‌ حده‌اند، عربها على‌ حده‌اند، بلوچها على‌ حده‌اند، فارسها على‌ حده‌اند، تركها على‌ حده‌اند؛ و اينها