صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠ - مقصد اصلى انبيا

سخنرانى [در جمع دانشجويان و اهالى شيراز (مقصد انبيا)]

زمان: ١٧ تير ١٣٥٨/ ١٣ شعبان ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: مقصد انبيا، استقرار نظام عادلانه‌

حضار: دانشجويان و اهالى شيراز، كاركنان مجمع اسلامى وزارت اقتصاد و دارايى‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

مقصد اصلى انبيا

كوششهايى كه انبيا مى‌كردند و جنگهايى كه با مخالفين راه حق مى‌كردند، و خصوصاً جنگهايى كه در صدر اسلام واقع شد، مقصد جنگ نبوده است، و مقصد كشورگشايى هم نبود. مقصد اين بوده است كه يك نظامى عادلانه كه در آن نظام عادلانه، احكام خدا جارى بشود [باشد].

انبيا آن همه زحمت كشيدند نه فقط براى اينكه طرف را از صحنه خارج كنند و خودشان صحنه را دست بگيرند، بلكه مقصد اصلى اين بوده است كه اين انسانهايى كه انسانيت ندارند، اين اشخاصى كه در راه خلاف دارند سير مى‌كنند و آنها مى‌ديدند كه اين راه خلاف، راه شقاوت است، راه ضلالت است، راهى است كه مردم را در اين دنيا به شقاوت و در آن دنيا هم به مهلكه مى‌كشاند؛ انبيا از طرف خداى تبارك و تعالى مأمور شدند براى نجات مردم، مردم را اگر به حال خودشان مى‌گذاشتند جز يك حيوانى كه خوردن و خوابيدن را و شهوات را ادراك بكند و در راه آن، عمل بكند چيز ديگرى را نمى‌توانستند بفهمند، از باب اينكه ماوراى طبيعت بر مردم پوشيده است. آنى كه مردم مى‌دانند همين عالم را عالم طبيعت را و آنهايى كه علمشان ديگر زياد هست، خصوصيات طبيعت را زيادتر مى‌فهمند. لكن همه آنها همين است كه از طبيعت بهره‌ور مى‌شوند و به طبيعت توجه دارند و انسان را هم به همين جنبه طبيعى مى‌شناسند، و براى همين جنبه طبيعى انسان هم زحمت مى‌كشند.