صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٢ - مكتبهاى توحيدى- انسانى، ضامن تمدّن

مى‌كند، در غرب از آن خبرى نيست، اگر باشد، در شرق است.

مكتبهاى توحيدى- انسانى، ضامن تمدّن‌

آنكه ضامن اين است كه يك كشورى درست بكند كه متمدن باشد، آزاديخواه به معناى حقيقى‌اش باشد، استقلال داشته باشد به معناى حقيقى‌اش، آن مكتب انسانيت است، غير از او هيچ نيست، آنكه مى‌تواند آزادى به مردم بدهد. آن آزادى كه در غرب است يك قدرى فحشاست كه هر جورى دلشان مى‌خواهد عمل كند در شهوات، هيچ قيد و بندى نباشد، آزادند هر طورى دلشان مى‌خواهد در فحشا غوطه‌ور شوند.

يك مقدارى‌اش هم كلاه سر ما گذاشتن است كه ما آزادى مى‌دهيم! در زمان رژيم سابق مى‌گفتند كه آزادى زياد دادند. كارتر مى‌گفت كه زياد آزادى دادند به اين ملت! اين فريادى كه از مردم بلند مى‌شود، براى اينكه آزادى زياد است! اين حبس و اين زجر و اين بساطى كه در ايران بود، يك حبسى بود مملكت ما كه ٣٥ ميليون جمعيت توى حبس بودند! نه يك مطبوعات ما آزاد بود- يك كلمه نمى‌توانستند بنويسند- نه راديو آزاد بود- يك كلمه نمى‌توانستند خلاف بگويند، همه‌اش ديكته بود! از طرف سازمان امنيت درست مى‌كردند و دست اينها و از طرف بالاترها هم درست مى‌كردند و دست آنها هم مى‌دادند. يك وكيل را ملت تعيين نكرده، اينكه حالا فلان جمعيت مى‌گويند كه نخير ما آزادى داشتيم و وكيل خودمان است، براى اينكه مى‌خواهند اين را از آن چيزى كه دادگاهها دارند مطالبه مى‌كنند مى‌خواهند نجات بدهند، نه اين است كه وكيل را خودشان تعيين كردند، خودى در كار نبود كه تعيين كند. آزادى به اين معنا كه مردم در انتخابشان آزاد باشند، در اقوالشان آزاد باشند، مطالبى كه دارند بتوانند بگويند، هيچ اصلًا نبود. آنى كه آزادى به مردم مى‌دهد، آزادى در حدودى كه فحشا نباشد، آنى كه مخالف با شخصيت انسانى است نباشد، آن را مكتبهاى توحيدى مى‌دهند- كه در رأس آنها اسلام است. گرايش بايد پيدا كرد به اين مكتب، اگر بخواهيد سعادتمند بشويد، جديت كنيد كه اين مكتب تحقق پيدا كند در خارج.