اينكه ان شاء اللَّه يك مجلسى، يك مجلس صحيحى [درست شود] و از اين حرفها هم هيچ نترسيد. شما هر چه بهترش را درست كنيد، آنها بيشتر اشكال مى‌كنند! اين را من يك دفعه، دو دفعه هم گفته‌ام: مرحوم آقاى فيض‌ [١]- رحمه اللَّه- از علماى بزرگ اينجا بود. آن وقتى كه [حكم‌] كرده بودند كه بايد طلبه‌ها امتحان بدهند و نمى‌دانيد چه فضاحتى سر ما در آوردند. توى مدرسه فيضيه من داشتم مى‌رفتم خدمت ايشان. ايشان فرمودند كه خوب، اينها مى‌خواهند تشخيص بدهند خوب و بد را. چه اشكال دارد؟ من به ايشان عرض كردم اينها از خوبهايش مى‌ترسند! اينها مى‌خواهند تشخيص بدهند، خوبها را مى‌خواهند از بين ببرند. بله، اگر مى‌خواستند بدها را از بين ببرند، مورد تصديق ما بود، اما اينها خوبها را مى‌خواهند از بين ببرند؛ از خوب مى‌ترسند اينها. رضا خان از مدرس مى‌ترسيد؛ از آن آدمى كه با خودش موافق بود چه ترسى داشت. خارجيها از امثال مدرس مى‌ترسند، نه اينكه از فلان آدمى كه با رأى آنها موافق است؛ يا فرقى به حالش نمى‌كند اين دستگاه باشد، درست باشد بساطش، آن دستگاه هم باشد، آن تابع آن دستگاه است. تابع اين است كه اتومبيلش خوب باشد، اين اتومبيل را عُمَر سَعد به او بدهد يا امام حسين هيچ فرقى به حالش نمى‌كند! براى اينكه اتومبيل، ميزان است. آنكه زندگى برايش ميزان است، مكتب در كارش نيست، زندگى در كارش است، اين زندگى را اگر رضا خان بدهد اهلًا و سهلًا، و اگر هم شما بدهيد اهلًا و سهلًا، فرقى به حالش نمى‌كند؛ براى اينكه اتومبيلش را فرقى نمى‌كند شما بدهيد، يا او بدهد.

انتخاب نمايندگان، با گرايش اسلامى‌

مسأله اين است؛ آنهايى كه مكتب دارند و آنهايى كه گرايش دارند به اسلام ان شاء اللَّه شما پيدا بكنيد، از حالا شروع كنيد. اين دفعه ديگر مصيبتتان زيادتر است؛ براى اينكه يك مجلس خبرگانى بود كه يك مدت كوتاهى بود؛ يك مجلسى است كه مدت بلندى است و استفاده‌ها در آن هست. بايد خيلى دقت بكنيد، خيلى زحمت بكشيد،

[١] آقاى ميرزا محمد فيض قمى وفات به سال ١٣٢٩ ه. ش.).