مدت گذاشته شده باشد بين اهالى كردستان يا بلوچستان با اهالى تهران؟ يك گرفتاريهايى شما داريد و همه قشرهاى مملكت دارند كه هر كدام همان محيط خودشان را ديده‌اند، مشاهده كرده‌اند و گرفتاريهاى خودشان را ديده‌اند و شايد در ذهنشان اين آمده باشد كه جاهاى ديگر اين طور نباشد.

مشكلات فراگير در كشور

من در اين مدتى كه اينجا بودم و گروههاى مختلف آمده‌اند، چه از كردستان، چه از جاهاى ديگر، از بختيارى، از قشقايى، از همه اينها، اين گروههاى مختلف آمده‌اند اينجا، و هر دسته‌اى ادعا كرده‌اند كه آن قدرى كه به ما ظلم شده است به ديگران نشده؛ آن قدرى كه ما عقب مانده هستيم ديگران نيستند. ما نه آب داريم؛ نه اسفالت داريم؛ و نه برق داريم؛ نه كذا. من به آنها هم گفتم كه آقا شما محيط خودتان را مى‌بينيد. شما برويد جاهاى ديگر هم ببينيد، ببينيد آنها دارند و شما نداريد؟ يا همه نداريد؟ اصلًا بنا بر اين بوده كه نداشته باشيد. من نمى‌گويم برويد عشاير را ببينيد، دوردستها را؛ حالا به شما هم عرض مى‌كنم شما برويد تهران، اين محله‌هايى كه در دور و بر تهران الآن واقع است- كه من در نجف بودم، يك كاغذى به من نوشته بودند و صورت محله‌ها را نوشته بودند. در ذهن من اين است كه حدود ٣٠ تا محله نوشته بودند كه در تهران هست- اينها هم نه آب دارند و نه برق دارند، و نه اسفالت دارند، و نه خانه دارند. خانه هم ندارند! اگر تلويزيون را ملاحظه كرده باشيد- من يك دفعه، دو دفعه، تلويزيون را كه اين را نشان مى‌دادند نگاه كردم- هفت، هشت، ده نفر، بزرگ و كوچك، مثلًا از يك سوراخى در مى‌آيند كه اينها اسمش را «خانه» گذاشته‌اند! يك سوراخى بود، يك عده بچه و بزرگ. و به من گفتند كه اينجا اگر بخواهد اين مثلًا زنى كه مادر اين بچه‌هاست آب براى اين بچه‌ها بياورد، بايد كوزه را بردارد پنجاه پله يا چند پله زيادتر، از اين گودال برود تا برسد به آنجايى كه شير آب است؛ كوزه را آب كند و برگردد. در زمستان شما ملاحظه كنيد كه چه خواهد شد! شما خيال نكنيد كه اطراف شما خراب است. اين خرابى است كه همه‌