صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٢ - مسئوليت بزرگ معلمين

اين چيزى است كه انسان است. اول مقامى است كه، بعد از اينكه مراحلى را طى كرده، به مرتبه حيوانيت رسيده. يك حيوانى است كه هيچ افسارى ندارد، يك حيوانى است كه اگر رها كنند، خونخوارترين موجودات است.

هدف انبيا در تربيت انسانها

انبيا آمده‌اند اين انسانى كه به اين مرحله رسيده است- و يك مرحله خطرناك است هم براى خودش و هم براى همنوع خودش- آنها را نجات بدهد و متوجه به نور بكند؛ متوجه به مبادى نور بكند؛ آنها را از اخلاق فاسده، از آن اخلاق، و خويهاى حيوانى بيرون بياورند، و به خويهاى انسانى و به اخلاق انسانى برسانند. از مقام حيوانيت بالا ببرد، به مقام انسانيت برساند؛ ماده را تابع عالم غيب بكند؛ عالم طبيعت را تابع عالم الهيت بكند. و بعد از او، معلمينى كه در بشر هستند كه الآن شما هم- ان شاء اللَّه موفق باشيد- از آن طايفه هستيد.

شغل شما اخراج بچه‌ها و كودكهاست از ظلمتها به نور. تعليم و تربيت، تعليم و تربيت انسانى؛ تعليم و تربيت اسلامى. آنها را از اخلاق فاسد نجات بدهيد. آنها را از اين آمال و آرزوهايى كه به واسطه او به فساد كشيده مى‌شوند حذر بدهيد. بچه‌ها را تربيت كنيد.

مسئوليت بزرگ معلمين‌

شما معلمين يك شغل بسيار شريف داريد كه همان شغل اللَّه است؛ همان شغل انبياست. و يك مسئوليت بسيار بزرگ داريد كه همان مسئوليت انبياست. منتها انبيا از مسئوليت بيرون مى‌آيند، براى اينكه عمل مى‌كنند به آنچه فرموده‌اند، به آنچه مأمور هستند؛ ماها هم بايد عمل بكنيم. اگر چنانچه خداى نخواسته بچه‌هايى از دامنهاى شما و از كلاسهاى شما بيرون بيايند كه بر خلاف تربيتهاى انسانى- اسلامى باشد، شما مسئول هستيد. مسئوليت بزرگ است. يك انسانِ درست، ممكن است يك عالَم را تربيت بكند. يك انسان غير سالم و يك انسان فاسد، عالَم را به فساد مى‌كشد. فساد و صلاح از دامنهاى شما و از تربيتهاى شما و از مدارسى كه شما در آنجا اشتغال داريد، از آنجا