نمى‌توانند استفاده كنند، براى اينكه الآن تقريباً نيمى از جمعيت ما سواد خواندن ندارند تا اينكه از مطبوعات و نوشته‌ها استفاده كنند. سينماها در يك محيط محدود مى‌توانند كار خودشان را انجام بدهند. راديو هم در همه جا هست، در همه چيز هست لكن فقط از راه سمع است. [اما] آن چيزى كه در همه كشور، يعنى آن دهاتى كه توى خانه خود نشسته در مرز و هيچ سواد هم ندارد، لكن چشم و گوش دارد، اين از راديو تلويزيون استفاده مى‌كند. هم استفاده سمعى مى‌كند، هم استفاده بصرى، يعنى راديو فقط استفاده سمعى دارد، راديو- تلويزيون استفاده سمعى و بصرى دارد، هم آن آدم نقشه‌ها را مى‌بيند و هم طرحها را مى‌بيند و هم مى‌شنود. بنا بر اين راديو تلويزيون از تمام رسانه‌هايى كه هست حساستر است. راديو تلويزيون مى‌تواند يك مملكت را اصلاح كند و مى‌تواند به فساد بكشد. اين را نه روزنامه مى‌تواند، نه سينما مى‌تواند، نه تئاتر مى‌تواند، نه تبليغات لفظى كه در منابر است مى‌تواند؛ براى اينكه اينها همه شعاعشان محدود است. راديو شعاعش مثل تلويزيون است، لكن فقط سمعى است. تلويزيون هم سمع است و هم بصر.

اهميت تبليغات راديو و تلويزيون‌

تبليغات تلويزيون مى‌تواند از راه سمع مردم را يا تربيت كند؛ يا اينكه منهدم كند انسانيت آدم را؛ و از اين جهت مسئوليت راديو تلويزيون و افرادى كه آنجا را اداره مى‌خواهند بكنند از همه قشرهاى ديگر بيشتر است و اثر تبليغات آنها هم از همه بيشتر است. يعنى اگر راديو تلويزيونِ صحيح ما داشته باشيم، در تمام كشور اين مسائل صحيح منتشر مى‌شود و عامى و غير عامى همه از [آن‌] استفاده مى‌كنند. و چنانچه اين راديو تلويزيون، خداى نخواسته يك انحرافى داشته باشد همه جمعيت را منحرف مى‌كند. الآن هم مى‌بينيد كه قضيه راديو تلويزيون يك چيز عمومى شده است، ... چيزى است كه الآن در سطح عمومى است.

تمام اين رسانه‌ها بايد مربى اين جامعه باشند. از اول هم اينها كه درست شد براى تربيت درست شد. فرض كنيد كه براى تربيت درست نكرده‌اند؛ اما اين آلات تربيت‌