اين طرف ملحق شدند، هِى ملحق شدند، يك مسئله‌اى بود كه الهى بود و «مِن ايام اللَّه» بود. اين را از ياد نبريد كه تمام چيزها را جمع كردند و تمام كيْدها را درست كردند براى اينكه در يك شب بريزند كودتا كنند و همه اشخاصى كه احتمال مى‌رود يك كارى از آنها بيايد همه را از بين ببرند، ملت را باز برگردانند به آن حال اوّل، خدا نخواست. اين يكى از «ايّام اللَّه» بود كه شما ملت شريف نورانى با قلبهاى پُر از ايمان نترسيديد و آن روز ريختيد به خيابانها، با اينكه اعلام حكومت نظامى بود، ريختيد به خيابانها، و خنثى‌ شد آن چيزى كه آنها مى‌خواستند. مى‌خواستند خيابانها خلوت بشود، تانكها را بياورند همه جا مستقر بكنند، و شب مشغول آن جنايت بشوند. خداى تبارك و تعالى به دادِ اين ملت رسيد. و آن روز يكى از ايام اللَّه بزرگ است. همه قدرتها دنبال اينها بودند. همه قدرتها، نه فقط قدرت ابرقدرت؛ ديگران هم بودند. آنهايى كه به نرخ روز كارهايشان را مى‌كنند؛ نان به نرخ روز مى‌خورند. همه آن روز پشتيبانى مى‌كردند، مع ذلك خداى تبارك و تعالى به شما مرحمت فرمود، شما را بر اين قدرتهاى بزرگ پيروز كرد و دست اجانب را از مملكت شما كوتاه كرد. و ان شاء اللَّه تا آخر كوتاه است. اين ايام يادتان باشد؛ از يادتان نبريد. اين ايام بزرگ الهى كه از «ايّام اللَّه» است اينها را يادتان باشد. يادتان نرود كه ما يك ١٥ خرداد داشتيم، ١٥ خرداد مبدأ نهضت اسلامى ايران است. يادتان نرود كه ما يك ١٧ شهريور داشتيم. ١٧ شهريور از «ايّام اللَّه» است. و بايد يادمان نرود اين را. آن قدر شهيد داديم و آن قدر خون داديم ما آن روز و در مقابل اجانب و در مقابل وابستگان به اجانب. قيام كردند ملت ما و خونشان ريخته شد، لكن پيروز شديم. مبدأ پيروزى و همه روزهايى كه نمى‌توانيم ما بشمريم. اين روزهايى كه آنها با كمال شقاوت حمله مى‌كردند و شما با كمال شجاعت زن و مردتان مى‌ايستاديد در مقابلشان. يك كسى كه براى من نقل كرد گفت من خودم ديدم كه يك بچه ده دوازده ساله- يك همچو چيزى- سوار موتورسيكلت بود و رفت طرف تانك! تانك هم او را زير گرفت از بين برد. اما يك همچو روحيه پيدا شده بود كه بچه دوازده ساله هم حمله به تانك مى‌كند، با دست خالى و هيچى. شماها هم با دست خالى يك [شاهنشاهى‌] ٢٥٠٠ ساله‌