«اعليحضرت» به آنجا رسيدند كه لغو كردند كاپيتولاسيون را و چه كردند و فلان! مدتها روزنامه‌ها و راديو و بساط، جشن اين را گرفتند كه اعليحضرت رضا شاه كاپيتولاسيون را لغو كرد! يكوقت آن طور هياهو كردند و جشن گرفتند. آن روزى كه اعليحضرت محمد رضا شاه، خَلَفِ صِدْقِ اعليحضرت رضا شاه! آمد كاپيتولاسيون را براى اينها درست كرد، باز همين نزاع بلند شد كه اى چه خدمت بزرگى! چه خدمت بزرگى كردند! اين بيچاره مطبوعات، خوب اسير سازمان امنيت بودند، بايد بنويسند. آنها ديكته كنند اينها بنويسند كه چه خدمت بزرگى! ديگر از اين خدمت بزرگتر نمى‌شد كه «اعليحضرت» كردند! چه كردند؟ آنى كه او لغو كرد، ايشان اثبات كردند! در لغوش ما جشن بايد بگيريم، در اثباتش هم ما بايد جشن بگيريم! [خنده حضار] وضع يك مملكتى اين طورى است كه مى‌گويند خروس مى‌گويد كه منِ بيچاره را در عزاخانه سر مى‌بُرند، در عروسى خانه هم سر مى‌بُرند! [خنده حضار]

وضع ايران اين جور است كه آن طرفِ قصه را هياهو مى‌كنند، اين طرفِ قصه هم هياهو مى‌كنند! اينها يك چيزهايى است كه ما حالا مى‌شنويم و داريم مى‌بينيم، بعدها آيا باورشان بيايد يك همچو رژيمهايى را ما گذرانديم! آخر من در سن خودم اين قضيه را ديدم. شماها يادتان نيست، هيچ كدامتان يادتان نيست، اما من در سن خودم بوده اين قضيه. آن قضيه جشنهاى آنجايش در سن ما بوده. اين قضيه جشنها و بساط اينجايش هم، هياهوى اينجايش هم در همان وقتى بوده كه ما بوديم. هر دوى آنها را. وضع اين طورى است كه طرفين قضيه را ما بايد- عرض مى‌كنم كه- براى آن جشن بگيريم و پايكوبى كنيم كه اعليحضرت آنجا آن طور كردند و اينجا اين طور كردند!

مى‌گويند نشده؟! خوب، شده است. منتها مى‌گويند خوب شده است. خوب شده يعنى چه؟ يعنى اينكه اين آشپزِ- مثلًا- سفارت امريكا، آن كاسب خيابانِ- مثلًا- فلان جا كه امريكايى است، اگر اين يك شخص محترمى، يك شخص- مثلًا- عالى مقامى، يك فيلسوفى، يك عالمى، يك كسى را بگيرد زير، عمداً هم بگيرد زير، دولت ايران حق ندارد، هيچ حق ندارد كه اين را بخواهد! اين بايد رجوع شود به سفارت! سفارت‌