دستگاههاى دولتى پيش رود. من از جميع كارمندان محترم دولت و ساير مؤسسات كه با اعتصابات خود پشتيبانى از برادران و خواهران خود كرده‌اند تشكر مى‌كنم. اين يك وظيفه اسلامى است و لازم الاجراست.

٣- شاه با روى كار آوردن دولت نظامى، دست به توطئه ديگرى زده است؛ و آن اينكه از طرفى در پيشگاه خدا و ملت عذر تقصير مى‌خواهد و اعتراف به اشتباهات و جنايات خويش در طول سلطنت ننگينش مى‌كند، و از آيات عظام و علماى اعلام و ساير طبقات استمداد مى‌كند، و از طرف ديگر دولت نظامى‌اش با سركوبى شديد و قتلها و اعزام چماق به دستها و سرنيزه دارها و توپ و تانكها بر ملت مظلوم مى‌تازد، و عزيزان ما را بيش از پيش به خاك و خون مى‌كشد؛ به خيال آنكه با اين نقشه مى‌تواند خودش را از گناه قتل و غارتهاى دوران سلطنتش تبرئه نمايد، و با دستگيرى مأموران فاسد خود كه يك عمر عامل خيانتهاى او بوده‌اند، خود را توبه كار معرفى نمايد. شاه در يك دست چماق و سرنيزه و مسلسل براى سركوبى ملت دارد، و در دست ديگر توبه نامه و اعتراف به خيانتها و جنايتها و عذر تقصير را گرفته است.

ملت هوشمند و بيدار ايران، نه از آن چماق و سرنيزه هراس دارد و نه از اين خدعه و نيرنگ فريب مى‌خورد. اين شخص كه از مراجع عظام و علماى اعلام براى فرو نشاندن نهضت اسلامى و بازكردن راهى براى چپاول و هَدْم اسلام و قرآن كريم استمداد مى‌نمايد، همان مردكى است كه تا ديروز علماى اسلام و روحانيون عظيم الشأن را مرتجع و راه آنان را كه راه اسلام و قرآن كريم است، ارتجاع سياه مى‌ناميد؛ و در يكى از نطقهاى خود با كمال وقاحت گفت «از آنها مثل حيوان نجس اجتناب كنيد» و در نطقى ديگر با كمال بيشرمى گفت «اينها مثل كرمها در نجاست مى‌لولند» چه شد كه امروز اين چنين با روحانيون آشتى مى‌كند؟! اين نيز خدعه نيست؟! اين مثل دولت آشتى‌ [١] نيست؟! او كه امروز به سياسيون و جوانان ملت روى آورده و از آنان براى وطن استمداد مى‌كند، همان‌

[١] دولت جعفر شريف امامى كه خود را «دولت آشتى ملى» مى‌ناميد.