مى‌شناسم. او براى اول بار نيست كه واسطه درست كرده است؛ واسطه‌اى درست كرده است كه حتى قواى نظامى را به تو مى‌دهم؛ تمامى دولت را به شما تسليم مى‌كنم و من، يعنى شاه، سلطان باشم و دخالتى در امور نكنم. اما من او را خوب مى‌شناسم، شما او را نمى‌شناسيد. او حيله كرده است؛ مى‌خواهد ما و شما را اغفال كند. مى‌خواهد با وساطت شما به زندگى جنايت بار خود ادامه دهد و اين قيامى كه اسلامى است و در ايران برپا شده است متوقف كند و با تمام قوا به جنگ اسلام و مسلمين برخيزد. او به قلدرى و جنايتكارى عادت كرده است، از بچگى؛ نظير افيونى شده است كه نمى‌تواند آن را از دست بدهد. شما توجه كنيد به اين معنا كه وساطت از كسى كه به قولش اعتماد نيست، و فقط براى اغفال است، نكنيد؛ و معذوريم كه وساطت شما را در اين موضوع قبول كنيم. ملت ايران نمى‌تواند شاه را قبول كند. وساطت توسط اشخاصى نظير ملك حسين و ملك حسن و حالا هم شماها، جز براى تحكيم قدرت خودش و ادامه خيانتها و جنايات بر ملت نيست، و براى ما مسئوليت الهى است اگر با او يك مسالمت و همراهى كنيم. ما اگر بنا باشد شكست بخوريم، با دست خودمان، خودمان را شكست نخواهيم داد؛ [حتى‌] اگر با نظامى و زور باشد، با دست خودمان ما به اين خيانتكارى اجازه ادامه نمى‌دهيم.

[وزير: من توسط شاه فرستاده نشده‌ام كه وساطت كنم. وقتى كه به او [قصد سفرم را] گفتم و اجازه گرفتم كه به ديدار شما بيايم، ژنرال ضياء اين پيشنهاد را مطرح كرد. وضعيت ايران روى شيعيان پاكستان هم اثر مى‌گذارد. ما اقليتى هستيم. وضعيت ايران شيعيان را ضعيف مى‌كند. اين افكار است كه مرا وادار كرده است بيايم و ضمن اداى احترام، تبادل نظر كنيم. من آنچه را آيت اللَّه گفتند، مى‌بينم و احساس او را مى‌بينم. منِ گناهكار تنها كارى كه مى‌توانم بكنم، دعاست. به هر حال امشب ساعت يك مى‌روم به ژنو، بعد دو روز در لندن با فاميلم، بعد برگشت به پاكستان. اگر آيت اللَّه در اين فاصله مطلبى به نظرشان رسيد و اگر كارى هست كه از دستمان برمى‌آيد اطلاع دهند؛ چه شخصاً و چه دولتمان رسماً در خدمت شما حاضريم‌]

امام: از حسن نيت شما متشكرم، لكن اين نكته كه قيام ما شيعه پاكستان را تضعيف مى‌كند، خلاف اطلاعات ما از اقشار شيعه‌نشين است. در همه اقشار شيعه‌نشين جنبشى‌