همان كودتاى نظامى است! مگر كودتاى نظامى چه مى‌كند؟ [در] كودتاى نظامى يك نظامى‌اى مى‌آيد سرِ كار، با خشونت با مردم رفتار مى‌كند اگر چنانچه خيلى آدم خشنى باشد؛ گاهى هم ممكن است كه خشونت نداشته باشد؛ خوب، الآن در تمام ايران حكومت نظامى است، منتها در عده‌اى از شهرها رسماً حكومت نظامى است و در ما بقى ايران به طور غير رسم حكومت نظامى است. همان معانى نظامى بودن و مردم را از همه چيز محروم كردن- به خيال خودشان- در همه ايران الآن هست.

شكستهاى پى در پى و فريبهاى تازه شاه‌

بنا بر اين، آن فريب اولشان كه حكومت آشتى و- عرض مى‌كنم- با همه چه و روحانى، اولى كه اين دولت آمد روى كار، به عنوان يك روحانى خودش را معرفى مى‌كرد! پدرْ روحانى و پدر و مادر هم روحانى و اين حرفها معرفى مى‌كرد؛ بعد شروع كرد به آن كارهاى ملايمت‌آميز و فريبنده، كه من در همان اولى كه تأسيس شد اين را به مردم گوشزد كردم كه فريب نخوريد كه اين بدتر از آن حكومت نظاميهاست! اين خطرش بيشتر از آن است! انسان با حكومت نظامى مى‌داند كه اين آمده روى كار كه با سرنيزه با انسان رفتار كند، خوب احتياطِ خودش را مى‌كند و اينها؛ اما آنكه با فريب مى‌آيدروى كار و مى‌خواهد ملت را با خدعه و فريب عقب بزند، اين مردم را غافلگير مى‌كند؛ و اين خطرش زياد است. و من در همان وقتهاى اول- همان اولى كه اعلام حكومت آشتى شد- من مطالب را آن طور كه مى‌توانستم به مردم رساندم. اين حكومت آشتى شكست خورد، شد حكومت نظامى در همه ايران و در دوازده شهر عظيم ايران- به طور رسمى! و همين حكومت نظامى هم شكست خورده هست. الآن هم حكومت نظامى است اما يك حكومت نظامى شكست خورده است. بايد به حَسَب ترتيب حكومت نظامى، كسى شبها بيرون نيايد- از قرارى كه گفته‌اند دو ساعت عقب انداختند، دوباره برگشتند به اينكه جلو انداختند كه بايد دو ساعت هم جلوتر چه بكنيد- مردم در دكانهايشان نشستند و باز كردند و شروع كردند به قرآن خواندن. ملزم شدند به اينكه برگردانند و باز به همان مقدار. تظاهرات هم در همه اينجاهايى كه حكومت نظامى هست‌