هيچ كارى بكنند. الآن چقدر سال است كه اسرائيل آمده و غصب كرده است اين اراضى فلسطينى‌ها را و اين همه جمعيت عرب و ممالك عربى، اين قدر عُرضه نداشته‌اند كه اين فلسطين را رد بكنند. مى‌گويند امريكا پشت سرش است. خير، بى‌عرضه هستيد! بى‌عرضه‌اند. نه اين است كه امريكا- اگر اين قدرت، قدرت صد ميليونى عرب با هم مجتمع بشوند، امريكا هم نمى‌تواند كارى بكند، اروپا هم نمى‌تواند، هيچ جا نمى‌تواند كارى بكند؛ لكن مجتمع نيستند. بله، آنها كارى كه مى‌كنند اين است كه اينها را نگذارند مجتمع بشوند. كارى كه آنها مى‌كنند اين است كه اگر يكوقت استشمام اين را كردند كه اين دوَل عربى مى‌خواهند با هم مجتمع بشوند، يك كارى بكنند بر هم بخورد اين اجتماعشان؛ مثلًا رئيس مصر را ببرند به آنجا، رئيس جمهور مصر را ببرند به امريكا و با او قراردادى بكنند، چه بكنند و از يك راهى، او را يك راهى ببرند كه ديگران آن راه را ندارند؛ آن يكى را ببرند يك راه ديگرى كه آنها آن راه را ندارند. اين از كم‌فهمى ماهاست و از بى‌عرضگى ما مسلمين است كه اين طور اسير هستيم و همه ما در تحت سلطه هستيم، و همه منافعِ شرق را دارند امريكا و شوروى و امثال اينها مى‌برند؛ براى اينكه اين قطرات در آنجايى هم كه با هم مجتمعند اجتماع نيست.

شما ملاحظه مى‌كنيد، خوب حالا ما حساب اينكه مى‌خواستيم بكنيم حساب ايران است. ايران وقتى كه يك جمعيت سى و چند ميليونى، به حَسَب آن طورى كه حالا مى‌گويند يك جمعيت ٣٥ ميليونى، [١] اگر بنا باشد ٣٥ ميليون يك نفر يك نفر باشند اينها، ٣٥ ميليون يك نفر يك نفر، كار يك نفر، يك نفرى مى‌توانند بكنند، كار اجتماعى نمى‌توانند بكنند؛ براى اينكه ربطى به هم ندارند. حالا كه با هم مجتمع شدند و يك- مثلًا فرض كنيد- جامعه‌اى تشكيل شده است از آنها، در همين متن جامعه ايجاد اختلاف مى‌كنند و افراد را كه با هم مى‌خواهند مجتمع بشوند، نمى‌گذارند. مسلكهاى مختلف؛ اين احزابى كه مى‌بينيد كه در ايران- حالا ما صحبتمان سر ايران است- اين احزابى كه‌

[١] جمعيت وقت ايران.