صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٠ - وحدت تنها راه پيروزى

سخنرانى [در جمع ايرانيان مقيم خارج درباره حفظ وحدت و اجتناب از اختلاف‌]

زمان: ٩ آبان ١٣٥٧/ ٢٨ ذى القعدة ١٣٩٨

مكان: پاريس، نوفل لوشاتو

موضوع: ضرورت حفظ وحدت و اجتناب از اختلاف‌

حضار: دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

وحدت تنها راه پيروزى‌

اين گروههايى كه هستند، اين گروهها يك اختلافات سليقه‌اى و مسلكى بينشان موجود است. من خودم هم كه در اينجا آمدم اين معنى را يك قدرى احساس كردم كه اختلافاتى هست. يك جامعه‌اى كه يك مقصدى دارد و مى‌خواهد كه آن مقصد را تا آخر ببرد و مقدماتش را فراهم كند و به نتيجه برسد، اين جامعه را مى‌شود تشبيه كرد- افراد جامعه و خود جامعه را- به قطرات و نهرها و سيل و دريا. قطره‌هاى باران يكى يكى، وقتى كه ملاحظه بكنيد، هر قطره‌اى وقتى از قطره‌هاى ديگر جدا باشد يك برگ را هم تر نمى‌كند؛ يك قطره باران به قدر اينكه يك برگى را تر بكند، نيست. اگر هم فرض كنيد كه ميليونها قطره باشد، اين قطره‌ها از هم جدا، هيچ با هم اتصالى نداشته باشند، اگر چنانچه ميلياردها قطره وجود داشته باشد و اينها قطره قطره باشند، باز كارى از آنها برنمى‌آيد. هر قطره‌اى تا اجتماعى نباشد، كارى از آن نمى‌آيد. حالا اگر اتصال با هم پيدا كردند، يكوقت اتصالشان يك مقدارى است، مثلًا در يك جايى كه قطرات آمده‌اند، يك مقدارى از اين قطرات با هم اتصال پيدا كرده‌اند و ليكن به مقدار ديگرى يا اتصال ندارند يا اتصال پيدا كرده‌اند، لكن آنها ديگر به اين قطراتى كه با هم متصل شده‌اند اتصال نداشته باشند؛ آن يك جويى را، يك نهرى را تشكيل مى‌دهد، آن هم يك نهرى را تشكيل مى‌دهد، يا اگر به هم اتصال پيدا نكرده باشند به همان قطره باقى مى‌مانند. از اين نهر يك كارى برمى‌آيد؛ اما كار اساسى نيست. از اين اتصالى كه بين اين قطرات پيدا شده است و يك نهرى از آن درست شده است مى‌شود، كه يك زمينى را