صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٣ - تهديدهاى بين المللى

يك ملايى، با دستهاى لرزان آمد پشت آنجا، و گفت حالا كه بناست ما از بين برويم، چرا به دست خودمان از بين برويم! نه، ما رد مى‌كنيم اين را. رد كردند و هيچ غلطى هم آنها نكردند. قدرت پيدا كردند به قول ايشان، [١] وكلاى ديگر هم قدرت پيدا كردند و رأى بر خلاف دادند و قبول نكردند حرف آنها را؛ آنها هم هيچ كارى نكردند. اينها ما را مى‌خواهند بترسانند.

حمايت امريكا و انگليس از شاه‌

الآن هم كه شما خيال مى‌كنيد كه [اين طور نيست‌]؛ از آن طرف همين ديروز باز تلگرافى در چهارِ آبان كرده بودند؛ چند روز پيش از اين، اين سران مفت خور نفت خور، تلگرافى كه كرده بودند و تبريك گفته بودند به شاه، چهارم آبان را؛ اظهار پشتيبانى [كرده بودند]! خصوصاً كارتر كه قيامت كرده بود در اظهار پشتيبانى! كه ما پشتيبان شما هستيم و فلان. پريروز هم، چند روز پيش از اين هم كه وزير خارجه [انگليس‌] مسأله را همان طورى كه بود، گفت! گفت ايشان حافظ منافع ماست- قريب به اين معنا- حافظ منافع ماست! ما منفعت در اينجا داريم، ما بايد حالا ديگر پشتيبانى از او بكنيم.

تهديدهاى بين المللى‌

نه، ما نمى‌گذاريم تو پشتيبانى بكنى. ملت ديگر گول اين حرفها را نمى‌خورد. حالا هم اين حرفهايى كه اينها مى‌زنند، خيال نكنيد كه حالا اگر اين ملت ايستاد و پشت سر هم ايستاد و رد كرد اين حرفها را، آنها لشكر بياورند از آن طرف. نخير، اينها حرف، شعر است! اصلًا دنيا ديگر اين را قبول نمى‌كند از كسى، كه يك ملتى [وقتى‌] حرف صحيح دارد مى‌زند، حرف حق دارد مى‌زند، مى‌گويد كه ما نمى‌خواهيم منافعمان را شما ببريد، ما نمى‌خواهيم ذخاير ما را شما ببريد، ما مى‌خواهيم خودمان در اين مملكتمان مستقل باشيم، ما مى‌خواهيم آزاد باشيم. شما خودتان در اعلاميه حقوق بشر اين حرفها را زده‌ايد، ما مى‌خواهيم همين مطابق اعلاميه حقوق بشر عمل بكنيم. ما مى‌خواهيم آزاد

[١] به واسطه سخن مدرس.