صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٤ - رژيمى غير قانونى و جناياتى نابخشودنى

انگلستان و همين طور وزراى خارجه اين ممالك استفاده جو، سر جاى خودش نيامده كه بفهمند با يك ملت نمى‌شود اين طور رفتار كرد. سران كشورهاى ابرقدرت خيال مى‌كنند كه به واسطه همين كه ابرقدرت شدند بايد همه عالَم را بخورند!

نافرجامى حكومت نظامى و كودتاى نظامى‌

اگر ملتى همگى قيام كردند و همه چيزشان را دارند مى‌دهند؛ براى اينكه آزادى و استقلال خودشان را به دست بياورند، نمى‌شود اين را با سرنيزه و حكومت نظامى و دولت نظامى، اين آتش را خواباند. اين جزء اشتباهاتى است كه اينها مى‌كنند. اگر بخواهند اينها، فرض كنيد كه يك حكومت نظامى [سر] كار بياورند، خوب الآن دوازده تا شهر رسماً نظامى است؛ همه ايران هم به غير رسمى نظامى است. الآن حكومت ايران حكومت نظامى است، لكن مع ذلك مردم زير بار حكومت نظامى نمى‌روند؛ كسى كه گذشته از همه چيزش، ديگر اعتنا به حكومت نظامى نمى‌كند. فرضاً كه يك كودتاى نظامى بشود، يك نظامى سر كار مى‌آيد، مثل اين آدم‌ [١]؛ اين آدم با نظامى سر كار آمدن فرقى ندارد. الآن هم حكومت ايران، حكومت نظامى است.

مردم ايستاده‌اند و حق خودشان را مى‌خواهند. يك چيزى نمى‌خواهند كه غير مشروع باشد؛ مردم حق مشروع خودشان را مى‌خواهند؛ مردم مى‌گويند كه ما پنجاه سال با اختناق زندگى كرديم و خسته شديم؛ پنجاه سال است! بيشتر از پنجاه سال است اين جوانهاى چهل- پنجاه ساله ما، چهل ساله ما، چشم كه باز كردند در حال اختناق بودند.

رژيمى غير قانونى و جناياتى نابخشودنى‌

مردم دو حرف دارند: يكى اينكه اين شاه، شاه مشروطه نيست، استبداد است، و جناياتى كه كرده است قابل عفو نيست. بر فرض اينكه ايشان آن طورى كه حالا دارد توبه مى‌كند و قول مى‌دهد به اينكه «من ديگر از اين به بعد از اين كارها نمى‌كنم و ديگر مطابق‌

[١] جعفر شريف امامى.