مى‌گويند كشته شده. همين كشتار آخرى همدان را مى‌گويند تا صد نفر بوده است؛ من نمى‌دانم ديروز، پريروز. الآن هم همدان باز متشنج است. همين ديروز و امروز هم در قم تشنجها بود و صداى تير مى‌آمده است. حالا آيا كشته است چقدر، نمى‌دانم. زنجان هم همين مسائل بوده است؛ كرمان هم شنيديد؛ همه بوده است؛ هر جا دست رويش بگذارى جنايت بوده است. حالا عفو فرمودند! غلط كردند عفو فرمودند! اگر فشار عمومى ملت نبود و اين توجه همه طرفه ملت نبود كه اينها عفو نمى‌كردند. عفو نيست، اين الزام است. جبران نمى‌شود جنايات اينها به اين مسائل. ماها نمى‌توانيم جبران كنيم؛ براى اينكه چطور ما كشتن چهار- پنج هزار نفر را جبران كنيم و يك نفر هست، بيشتر از يك نفر كه نيست. آن هم يك نفر آدمِ اين طور كه مى‌بينيد. اين دليل بر اين است كه بايد يك عالَمى باشد كه در آن عالَم دائماً در عذاب باشد تا جبران بشود، دائماً در آن عذابهايى كه مهيا شده براى اين ستمكارها.

سير نهضت، اميدواركننده است‌

ما نمى‌دانيم واقعاً چه بكنيم با اين وضع فعلى ايران؛ البته وضعْ اميدبخش است، وضعْ اميدبخش است؛ اين طور نيست كه حالا ما نگران باشيم كه وضع چرا اين جور است؛ اما خوب، مى‌بينيد چه مى‌كند؛ چه ديوانگى راه انداختند. لكن همه اين مسائل ارزش دارد كه يك ملتى را نجات دهد. نبايد ما نگران باشيم از اينكه فدايى مى‌دهيم؛ اين سيره انبيا بوده است كه اين كارها را مى‌كرده‌اند. انبيا، اوليا، در مقابل ظَلَمه، در مقابل اشخاصى كه ظلم به مردم مى‌كردند، قيام مى‌كردند و كشته مى‌شدند و كشتار مى‌كردند و جوانهايشان را مى‌دادند و اصحابشان را مى‌دادند و مسئله‌اى نيست كه ما حالا يك نگرانى داشته باشيم كه مبادا خونْ راه بيفتد! بايد خون راه بيفتد؛ بايد يك ملتى كه مى‌خواهد خودش را نجات بدهد از زير بار اين همه جنايات و اين همه خسارات كه بر او وارد شده است، همين طور مجانى نمى‌شود كه انسان به دست بياورد. يكى از اين مادرها- ظاهراً در بهشت زهرا- ايستاده و صحبت كرده كه درخت آزادى محتاج به آبيارى است و خون پسر من يكى از چيزهايى است كه آبيارى مى‌كند. ما يك همچو شيرزنان داريم.