از همان آغاز تأسيس پاكستان اين دوستى شروع شده است. ما در پاكستان مسائل ايران را يك امر داخلى ايران مى‌دانيم؛ اما هر چيزى كه ما قادر به انجام آن باشيم و آيت اللَّه آرزو كند و بخواهند كه كمك كنيم، آماده انجام دادن آن هستيم‌]

امام: نهضتى كه در ايران است، يك نهضت انسانى است، كه همان نهضت اسلامى است؛ نهضتى اسلامى- انسانى است. هر انسانى، هر مسْلمى اگر مطلع شود از اوضاع ايران، با ايرانى‌ها كه در تحت فشار، سالهاى طولانى بوده‌اند و به واسطه عمال اجانب تمام حيثيت ملى خودشان را و مخازن زيرزمينى خودشان را و نيروهاى انسانى خود را از دست داده‌اند، كمك مى‌كند. ما البته از رئيس جمهور پاكستان كه توجه به اين معنا دارند، تشكر مى‌كنيم و انتظار آن را داريم كه در اين نهضت به ما كمك تبليغاتى بكنند. همان طورى كه دولتهاى بزرگ به شاه كمك مى‌كنند، كمكهاى تبليغاتى و كمكهاى ديگر؛ و آنها اسباب اين شده‌اند كه اين شخص تا كنون باقى مانده است؛ و گرنه در بين ملت هيچ پايگاهى ندارد و ساعتى نمى‌تواند در ايران زندگى كند. ما متوقع هستيم انسانها و بالاتر از آنها مسلمانها، به اين نهضت كمك كنند و اين ملت مظلوم را با كمك خودشان از زير بار ظلم بيرون بياورند. كمكهاى تبليغاتى را همه اين دولتها و ملتها مى‌توانند بكنند؛ مع الأسف دولتها تا كنون يا توجه به اين مسائل ما نكرده‌اند، يا آنها كه استفاده جو بوده‌اند با توجه به مظالمى كه واقع مى‌شوند، از شاه پشتيبانى كرده‌اند. هيچ يك از آنها از يك ملت ضعيف كه دارد خرد مى‌شود، اظهار [پشتيبانى‌] نكرده‌اند.

شما اول مردمى هستيد كه پشتيبانى خود را به ما عرضه داشته‌ايد، و ما از شما توقع اين را داريم كه در راديو و مطبوعات و مصاحبات خودتان، كمك خودتان را اعلام كنيد.

[وزير: مى‌دانيد كه پاكستان ملتى فقير است و در يك مرحله حساس از تاريخ خود قرار دارد. ما مشكلات داخلى خود را داريم؛ ما همچنين به قدرتهاى زيادى متكى هستيم. بخصوص درباره كمكهاى اقتصادى براى ادامه حيات خودمان متكى به قدرتها هستيم. در يك مجموعه ملتهايى قرار داريم كه روابط و جريانات ديپلماسى خاصى است كه بايد دولتهاى مستقل تعقيب كنند. اگر چه عواطف ما با ملت ايران است؛ ولى ما قادر نيستيم كه در مسائل داخلى ايران دخالت كنيم؛ اما اگر آيت اللَّه‌