نقد نظريه بسط تجربه نبوي - ربانی گلپایگانی، علی - الصفحة ٥٧ - نقد دلايل آقاي سروش

نزول تدريجي قرآن چگونه چنين نتيجه اي را براي پيامبر صلّي الله عليه و آله به بار مي آورد ؟

بدون شك منظور از ثبات قلب پيامبر صلّي الله عليه و آله نيست كه در پيامبر بودن خود دچار ترديد نشود ، يا بداند كه پيوسته از عنايت و حمايت الهي برخوردار است ؛ چرا كه ترديد در پيامبري ، نه تنها شايسته ي فردي چون رسول گرامي اسلام صلّي الله عليه و آله كه شايسته ي هيچ يك از پيامبران الهي نيست . اين احتمال كه دوام نبوّت پيامبر صلّي الله عليه و آله در گرو نزول تدريجي وحي بود نيز مردود است ؛ چرا كه خواه آيات قرآن كريم تدريجاً نازل شود و چه يك جا ، كسي كه از جانب خداوند به پيامبري مبعوث گرديده ، مي داند كه پيامبري او تا پايان زندگي اش ادامه خواهد داشت . چنان كه در عمل نيز پيامبري را سراغ نداريم كه از جانب خداوند از سمَت و مقام پيامبري عزل شده باشد .

بنابراين ، عبارت هاي ذيل كه نويسنده ي بسط تجربه نبوي درباره ي نتايج نزول تدريجي قرآن بيان كرده ، بي اساس است :

- بداني كه پيغمبري .

- بداني كه ارتباط ما با تو مستمرّ است .

- بداني كه تو را رها نكرده ايم .

- بداني كه نصرت حق هميشه با توست .

- دوام نبوّت پيامبر در گرو دوام اين ارتباط و تثبيت و تدريج بود .

آنچه در اين باره موجّه و استوار به نظر مي رسد و شواهد قرآني نيز آن را تأييد مي كند اين است كه نزول تدريجي وحي متناسب با رخ دادها و وقايع خاص ، نقش مؤثرتر و ره گشاتري خواهد داشت . چنان كه ارتباط پي در پي و مستمر فرشته ي وحي با پيامبر صلّي الله عليه و آله در آرامش دل و انس و استيناس او با جهان غيب بي تأثير نبوده است . ارتباط جبرييل امين ، فرشته ي مخصوص خداوند ، با پيامبر صلّي الله عليه و آله كه گوهر وجودش از