نقد نظريه بسط تجربه نبوي
(١)
فصل اول تجربه هاي دروني پيامبر در نگاهي كلي
٣ ص
(٢)
خلاصه ي نظريه
٧ ص
(٣)
فصل دوم وحي و تجربه ديني
٩ ص
(٤)
فرشته ي وحي
١٤ ص
(٥)
تلاش هاي بي فرجام
١٥ ص
(٦)
فصل سوم وحي و مكاشفه هاي عرفاني
١٩ ص
(٧)
تحليل و نقد
٢٢ ص
(٨)
مكاشفه و مشاهده ي عرفاني
٢٣ ص
(٩)
وحدت سنخي يا وحدت در مرتبه ؟
٢٤ ص
(١٠)
وحي خاص و عام
٢٥ ص
(١١)
نسبت وحي و الهام
٢٧ ص
(١٢)
وحي شريعت اكتسبابي نيست
٢٨ ص
(١٣)
حاصل بحث
٣٠ ص
(١٤)
نتيجه گيري
٣٢ ص
(١٥)
ارزيابي نتايج
٣٣ ص
(١٦)
شناخت پيامبر از طريق تجربه هاي عرفاني
٣٤ ص
(١٧)
دين داري عارفانه و فقيهانه
٣٦ ص
(١٨)
بسط شريعت پس از پيامبر صلّي الله عليه و آله
٣٩ ص
(١٩)
آيا « حسبنا معراج النبي » درست است ؟
٤٢ ص
(٢٠)
فصل چهارم تكامل شخصيت نبوي و بسط شريعت
٤٥ ص
(٢١)
تكامل و بسط شخصيت نبوي
٥٠ ص
(٢٢)
نقد دلايل آقاي سروش
٥٤ ص
(٢٣)
پيامبر و جبرييل
٦٠ ص
(٢٤)
نقد
٦١ ص
(٢٥)
مقدمه
٦٦ ص
(٢٦)
فصل اول نگرش كلي به تجربه هاي بيروني پيامبر صلّي الله عليه و آله در تكوين اسلام
٦٧ ص
(٢٧)
خلاصه ي نظريه
٧٤ ص
(٢٨)
فصل دوم طرح پيشين اسلام در علم الهي
٧٧ ص
(٢٩)
برهان عقلي علم پيشين الهي
٧٧ ص
(٣٠)
قرآن كريم و علم ازلي خداوند
٧٩ ص
(٣١)
علم پيشين الهي در احاديث اهل بيت عليهم السّلام
٨٠ ص
(٣٢)
وجود پيشين قرآن كريم در عالم ربوبي
٨٢ ص
(٣٣)
1 قرآن در كتاب مكنون
٨٢ ص
(٣٤)
2 قرآن در لوح محفوظ
٨٢ ص
(٣٥)
3 قرآن در ام الكتاب
٨٣ ص
(٣٦)
سرچشمه ي نزول
٨٤ ص
(٣٧)
تعليم الهي
٨٥ ص
(٣٨)
فصل سوم شارع چه كسي است ؟
٨٩ ص
(٣٩)
شئون و مسئوليت هاي پيامبر صلّي الله عليه و آله
٩٢ ص
(٤٠)
ولايت تشريعي و تدبيري
٩٥ ص
(٤١)
تحقيقي از علامه مجلسي
٩٨ ص
(٤٢)
فصل چهارم مبنا و معيار تشريع و جايگاه عرف
١٠١ ص
(٤٣)
فلسفه ي تشريع
١٠٢ ص
(٤٤)
قلمرو شريعت
١٠٣ ص
(٤٥)
مبنا و ملاك تشريع الهي
١٠٥ ص
(٤٦)
عرف و تشريع
١٠٦ ص
(٤٧)
تقش عقل و وحي در تشريع
١٠٨ ص
(٤٨)
احكام تأسيسي و امضايي
١١٢ ص
(٤٩)
فصل پنجم جاودانگي شريعت و احكام اسلامي
١١٣ ص
(٥٠)
مبناي تشريع فطرت است نه عرف
١١٣ ص
(٥١)
دلايل جهان شمولي و جاودانگي اسلام
١١٤ ص
(٥٢)
توجيهي بي اساس
١١٧ ص
(٥٣)
مرز زمان يا شرط حكم ؟
١١٩ ص
(٥٤)
فصل ششم فرضيّه ي احكام تحميلي در اسلام
١٢١ ص
(٥٥)
اسلام و بردگي
١٢٢ ص
(٥٦)
ديدگاه استاد مطهري
١٢٥ ص
(٥٧)
قياس مع الفارق
١٢٨ ص
(٥٨)
فصل هفتم منطق پيروي از پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله
١٣١ ص
(٥٩)
حاصل كلام
١٣٣ ص
(٦٠)
ارزيابي و نقد
١٣٥ ص
(٦١)
ناسازگاري هاي دروني
١٣٥ ص
(٦٢)
منطق پيروي از شريعت اسلام
١٣٧ ص
(٦٣)
مصلحت هاي پنهان در احكام ديني
١٤٢ ص
(٦٤)
احكام ديني و آزمون بشري
١٤٤ ص
(٦٥)
فصل هشتم آموزه هاي ديني و زبان اسطور ه اي
١٤٧ ص
(٦٦)
منابع
١٥٣ ص

نقد نظريه بسط تجربه نبوي - ربانی گلپایگانی، علی - الصفحة ٥٢ - تكامل و بسط شخصيت نبوي

پيامبران بزرگ الهي حاصل مي شد ( مانند رؤياهاي صادقه و اعلام هاي پياپي ) براي او فراهم گرديد ، جبرييل بر او نازل شد . حاصل آن كه نخست باطن و سرّ پيامبر كمال يافت ، آن گاه اين كمال باطني در عالم ظاهر نمايان گرديد و در نتيجه قالب و ظاهر وجود پيامبر صلّي الله عليه و آله ، به صفت باطن متصف شد و حكايتگر درون و ضمير پيامبر صلّي الله عليه و آله گرديد ؛ و آن كمال دروني پايان سفر از خلق به حق است و تبلور آن در ظاهر ، آغاز سفر از حق به خلق مي باشد . [١]

در هر حال ، پيش از مبعوث شدن پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله به مقام رسالت و نزول قرآن بر آن حضرت ، تحولات عظيم روحي و معنوي در زندگي پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله رخ داده و نفس شريف پيامبر صلّي الله عليه و آله پذيراي وحي رسالت و نزول قرآن كريم گرديده بود . در اين هنگام خداوند به مؤمنان منّت نهاد و او را به رسالت برگزيد .

( لَقَد مَنَّ اللهُ عَلَي المُؤمِنينَ إِذ بَعَثَ فِيهِم رَسُولاً مِن أنفُسِهِم يَتلُوا عَلَيهِم آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِم وَ يُعَلِّمُهُمُ الكِتابَ وَ الحِكمَة وَ إِن كانُوا مِن قَبلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) ؛ [٢] خداوند بر مؤمنان منّت نهاد ، هنگامي كه در ميان آنها پيامبري از خودشان برانگيخت كه آيات او را بر آنان بخواند و آنها را پاك كند و كتاب و حكمت بياموزد ؛ هر چند پيش از آن در گمراهي آشكاري بودند .

خداوند كتاب و حكمت را بر پيامبر نازل كرد و آنچه را نمي دانست و در هدايت مردم به آن نياز داشت ، به او آموخت !

( وَ أنْزَلَ اللهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الحِكمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَم تَكُن تَعلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللهِ عَلَيْكَ عَظِيماً ) . [٣]

آري ، پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله پيش از مبعوث شدن به مقام رسالت ، تكامل روحي عظيمي را به دست آورده بود ، اما بدون وحي الهي از تفاصيل احكام شريعت اسلام آگاه نبود ، بلكه تفاصيل احكام شريعت را خداوند به واسطه ي جبرييل امين به او وحي كرد ؛ چنان كه


[١] صدرالمتألهين ، شرح اصول كافي ، كتاب الحجة ، ص ٤٥٤ .

[٢] سوره ي آل عمران ( ٣ ) ، آيه ي ١٦٤ .

[٣] سوره ي نساء ( ٤ ) آيه ي ١١٣ .