نقد نظريه بسط تجربه نبوي - ربانی گلپایگانی، علی - الصفحة ١٤ - فرشته ي وحي

تأييد نمي كند ، لذا پذيرفته نخواهد بود .

د ) در وحي قرآني ، هم معاني و مضامين آيات و هم الفاظ آن از جانب خداوند و توسط جبرييل به پيامبر صلّي الله عليه و آله وحي گرديده است . چنان كه خداوند مي فرمايد :

( و كَذلِك أوحَينا إِلَيكَ قُرآناً عَرَبِيّاً لِتُنذِرَ أمّ القُري وَ مَن حَولَها . . . ) ؛ [١] اين گونه قرآني عربي را بر تو وحي كرديم ، تا مردم ام القري ( مكه ) و اطراف آن را بيم دهي .

( إِنّا جَعَلناهُ قُرآناً عَرَبِيّاً لَعَلّكُم تَعقِلُونَ ) ؛ [٢] اين كتاب آسماني را قرآني عربي قرار داديم تا آن را بفهميد .

( نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأمينُ [١٩٣] عَلي قَلبِكَ لِتَكُونَ مِنَ المُنذِرينَ [١٩٤] بِلِسانِ عَرَبيّ مُبينٍ ) ؛ [٣] روح الامين قرآن را با زبان عربي آشكار بر قلب تو نازل كرد تا از بيم دهندگان ( پيامبران ) باشي .

فرشته ي وحي

نزول وحي بر پيامبران از نظر با واسطه يا بي واسطه بودن و چگونگي واسطه متفاوت بوده است . قرآن كريم آشكارا بيان نموده كه وحي الهي بر بشر به سه شيوه انجام گرفته است : يك وحي بدون واسطه ؛ ديگري ، وحي با واسطه ي فرشته ؛ و سوم ، وحي به واسطه ي غير از فرشته ؛ چنان كه مي فرمايد :

( وَ ما كان لِبَشَرٍ أن يُكَلِّمَهُ اللهُ إِلاّ وَحياً أو مِن وَراءِ حِجابٍ أو يُرسِلَ رَسُولاً فَيُوحِيَ بِإِذنِهِ ما يَشَاءُ إِنَّهُ عَلِيُّ حَكيمُ ) ؛ [٤] ممكن نيست خداوند با بشري سخن بگويد ، مگر از طريق وحي ( بدون واسطه ) يا از پس پرده و حايلي ، يا رسولي را مي فرستد و او به اذن خداوند آنچه ( خداوند ) مي خواهد به پيامبر وحي مي كند ، به درستي كه خداوند بلندمرتبه و حكيم است .