انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٣٣ - عبدالعزيز جلودى جامع خطب و رسائل و اشعار امير ( ع )

([ له كتب قد ذكرها الناس منها كتاب مسند اميرالمؤمنين عليه السلام , كتاب خطبه عليه السلام , كتاب شعره عليه السلام , كتاب قضاء على عليه السلام , كتاب رسائل على عليه السلام , كتاب مواعظه عليه السلام , كتاب الدعاء عنه عليه السلام ]) , و چندين كتاب ديگر نيز از اميرالمؤمنين عليه السلام نوشته و نجاشى ذكر كرده است .

اينجانب اكثر اشعار ديوان منسوب به امير عليه السلام را از ديگران يافته است و همه را با ذكر ماخذ و مصادر در تكلمه منهاج البراعه [١] آورده است .

بسيارى از اشعار ديوان بيان روايات مروى از آن جناب است كه ديگران به نظم در آوردند و چون مضمون آنها از امير عليه السلام است اشعار را به آن حضرت نسبت داده اند مثل ابيات([ يا حار همدان من يمت يرنى الخ]) كه سيد حميرى قول امير عليه السلام به حارث همدانى را به نظم آورده است , و اصل خبر را شيخ مفيد در مجلس اول امالى خود نقل كرده است , و پس از نقل خبر گفت([ : قال جميل بن صالح و انشدنى ابو هاشم السيد الحميرى الخ]) .

و از آن جمله است اشعار بسيارى در ديوان كه نصايح امام به فرزندش امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام كه وصاياى آن جناب را به سبطين به نظم در آوردند و از اينروى اشعار به خود آن حضرت انتساب داده شد . علاوه اينكه سبك اشعار از حيث بلاغت و فصاحت نسبت به ديگر كلمات امير عليه السلام چون خطب و رسائل و