انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٧٦ - باب ششم انسان كامل حجه الله است

الرابعه]) .

مراد از نشأتين در كلام شيخ كه گفت([ : الذى انشأه الله تعالى نشأتين]) , نشأه نبوت و نشأه رسالت است چنانكه بعد از عبارت مذكور بيان كرده است كه قبل از نوح عليه السلام نبى بود , و بعد از آن نزول نمود و رسول بود بلكه قرآن مجيد نص صريح فرموده است كه : ([ و اذكر فى الكتاب ادريس انه كان صديقا نبيا]) و فرموده است : ([ ان الياس كان من المرسلين]) .

هر مشكلى را بايد از راه مخصوص به خود آن حل كرد , هر نتيجه را صغرى و كبرى خاصى است و هر مقدمات را ارتباطى خاص با مطلوبش است , همچنين فهم مسائل امامت و نيل به ادراك اين گونه امهات عقائد كه از غوامض اسرار معارف حقه الهيه است بايد از طريق خاص به آن و از اهل آن تحصيل كرد . و به توفيقات حق سبحانه در اين رساله به برخى از رموز آن اشاراتى رفت و([ لعل الله يحدث بعد ذلك أمرا]) .

جندى را در بيان مقام ادريسى الياسى انسان كامل كلامى مناسب نقل است كه ابن فنارى در فصل پنجم سابقه تمهيد جملى([ مصباح الانس]) از وى نقل كرده است . وى پس از تقديم چند اصل در امكان اين كه يك شى ء به دو اعتبار مظهر و ظاهر شود گويد :

([ فالانسان الكامل مظهر له من حيث الاسم الجامع , و لذا كان له نصيب من شأن مولاه , فاذا تحقق بمظهريه الاسم الجامع كان التروح من بعض حقائقه اللازمه فيظهر فى صور كثيره من غير تقيد