انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٢٢ - باب دوم انسان كامل خليفه الله است

باشد , و يا شايد اين حد هم صورت نپذيرد . لذا امين الاسلام طبرسى در تفسير شريف مجمع در تفسير كريمه ([ و علم آدم الاسماء كلها]) فرمود :

([ اى علمه معانى الاسماء اذا الاسم بلا معان لا فائده فيها و لا وجه لاشاره الفضيله بها]) تا اين كه گويد ([ و قد روى عن الصادق عليه السلام انه سئل من هذه الايه , فقال([ : الارضين و الجبال و الشعاب و الاوديه . ثم نظر الى بساط تحته فقال : و هذا البساط مما علمه ]) .

از بيانى كه در اسم و مسمى تقديم شد استنتاج مى گردد كه اين تجليات و ظهورات انفطار موجودات از ذات واجب تعالى و اشتقاق اين كلمات وجوديه از مصدرشان كه وجود واجب است مى باشد و همگى قائم به اويند بنحو قيام فعل به فاعل و معلول به علت و فرع به اصل كما يقال انفطر النور من الشجر , حديث شريف اشتقاق در اين مقام چقدر شيرين سخن است :

حديث اشتقاق و بعضى اشارات و لطائف مستفاد از آن

از مطالبى كه در بحث اسم تقديم داشته ايم معنى اشتقاق اسماء از ذات واجب تعالى , و حديث([ نحن الاسماء الحسنى]) و نظاير آن كه در جوامع روايى كه از وسائط بين قديم و حادث([ عليهم