فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٧ - حقيقت تقليد سيد كاظم حائرى
القدم في أمرنا، فإنّهما كافوكما إن شاء اللّه تعالى؛ (١٤)
فهميدم آنچه را كه نوشته بوديد، در دينتان قصد كسى را كنيد كه در محبّت ما زمانى طولانى را سپرى كرده و بسيار در امر ما قدم نهاده است، اين دو به خواست خداوند متعال شما را كفايت خواهند كرد.
سند اين روايت معتبر نيست.
١٠. فضل بن شاذان در مورد عبدالعزيز بن مهتدى مىگويد: او بهترين فرد قم است كه من ديدهام و وكيل امام رضا(ع) و از خواصّ آن حضرت مىباشد. فضل از او روايت مىكند كه گفت از امام رضا(ع) پرسيدم: من در هر زمان نمىتوانم به خدمت شما آيم، پس راهنماهاى دينم را از چه كسى بياموزم؟ امام(ع) فرمود:
خذ عن يونس بن عبدالرحمن؛ (١٥)
از يونس بن عبدالرحمن بگير.
در سند اين روايت على بن محمد قتيبى است كه كشى اين روايت را از او نقل كرده است.
١١. شعيب عقرقوفى مىگويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: گاهى سؤالى داريم و به دنبال پاسخ آن هستيم، از چه كسى بپرسيم؟ حضرت فرمود:
عليك بالأسدي؛ (١٦) با اسدى باش (يعنى ابو بصير اسدى).
سند اين روايت معتبر است.
نسبت ارتكاز عقلايى با روايات به حسب مورد، متفاوت است ، براى ما تماميّت اطلاق در هر مورد كافى است. هنگامى كه اطلاق ارتكاز در موردى تمام
(١٤) همان، ص١١٠.
(١٥) همان، ص١٠٧.
(١٦) همان، ص١٠٣.