مسئله ٢٢٢. اگر خود انسان يقين كند كه چيزى كه نجس بوده پاك شده است يا دو عادل به پاك شدن آن خبر دهند، آن چيز پاك است و همچنين است اگر كسى كه چيز نجسى در اختيار او است، بگويد آن چيز پاك شده، يا مسلمانى چيز نجس را آب كشيده باشد، اگر چه معلوم نباشد درست آب كشيده يا نه!

مسئله ٢٢٣. كسى كه وكيل شده است تا لباس انسان را آب بكشد و لباس هم در تصرف او باشد، اگر بگويد كه آب كشيده است، آن لباس پاك است.

مسئله ٢٢٤. اگر انسان حالى دارد كه در آب كشيدن چيز نجس، يقين پيدا نمى‌كند، مى‌تواند به گمان اكتفا كند.

همچنين در بسيارى از توضيح المسائل‌ها، ذيل عنوان «مطهرات» آمده است: «٩. برطرف شدن عين نجاست» سپس ذيل آن چهار مسئله آمده است كه يك مسئله آن ربطى به اين عنوان ندارد. آن مسئله اين است:

مسئله ٢١٩. اگر گرد و خاك نجس به لباس و فرش و مانند اينها بنشيند، چنانچه هر دو خشك باشند نجس نمى‌شود، و اگر گرد و خاك يا لباس و مانند اينها تر باشد، بايد محل نشستن گرد و خاك را آب بكشند.

نيز در بسيارى از رساله‌هاى عمليه در بحث از مكان نمازگزار آمده است: