اخلاق ناصري
(١)
در ذكر سببى كه باعث شد بر تأليف اين كتاب
٤ ص
(٢)
فصل در ذكر مقدمه كه تقديم آن بر خوض در اين مطلوب واجب شود
٦ ص
(٣)
ابتدا در خوض مطلوب و فصول كتاب
١٠ ص
(٤)
قسم اول در مبادى و آن مشتمل است بر هفت فصل
١٤ ص
(٥)
فصل اول در معرفت موضوع و مبادى اين نوع
١٤ ص
(٦)
فصل دوم در معرفت نفس انسانى كه آنرا نفس ناطقه نيز گويند
١٥ ص
(٧)
فصل سوم در تعديد قواى نفس انسانى و تميز آن از ديگر قوى
٢٢ ص
(٨)
فصل چهارم در بيان آنكه انسان اشرف موجودات اين عالمست
٢٤ ص
(٩)
فصل پنجم در بيان آنكه نفس انسانى را كمالى و نقصانى است
٣٠ ص
(١٠)
فصل ششم در بيان آنكه كمال نفس انسانى در چيست و كسر كسانيكه مخالفت حق كردهاند در آن باب
٣٣ ص
(١١)
فصل هفتم در بيان خير و سعادت كه مطلوب از رسيدن بكمال آن است
٤٤ ص
(١٢)
قسمت خيرات
٤٧ ص
(١٣)
قسمت سعادت
٤٨ ص
(١٤)
قسم دوم در مقاصد و آن مشتمل است بر ده فصل
٦٤ ص
(١٥)
فصل اول در حد و حقيقت خلق و بيان آنكه تغيير اخلاق ممكن است
٦٤ ص
(١٦)
فصل دوم در آنكه صناعت تهذيب اخلاق شريفترين صناعات است
٦٩ ص
(١٧)
فصل سوم در حصر اجناس فضايل كه مكارم اخلاق عبارت از آنست
٧١ ص
(١٨)
فصل چهارم در انواع، كه در تحت اجناس فضائل باشند
٧٥ ص
(١٩)
فصل پنجم در حصر اضداد اين اجناس كه اصناف رذايل بود
٨١ ص
(٢٠)
فصل ششم فرق ميان فضايل و آنچه شبيه بفضايل بود از احوال
٨٦ ص
(٢١)
فصل هفتم در بيان شرف عدالت بر ديگر فضائل و شرح احوال و اقسام آن
٩٥ ص
(٢٢)
فصل هشتم در ترتيب اكتساب فضايل و مراتب سعادت
١١٣ ص
(٢٣)
فصل نهم در حفظ صحت نفس كه آن بر محافظت فضايل مقصور بود
١١٩ ص
(٢٤)
فصل دهم در معالجه امراض نفس و آن بر ازاله رذايل مقدر بود
١٣١ ص
(٢٥)
فصل اول در سبب احتياج بمنازل و معرفت اركان آن و تقديم آنچه مهم بود
١٦٥ ص
(٢٦)
فصل دوم در معرفت سياست و تدبير اموال و اقوات
١٧٠ ص
(٢٧)
فصل سوم در معرفت سياست و تدبير اهل
١٧٥ ص
(٢٨)
فصل چهارم در سياست و تدبير اولاد
١٨٢ ص
(٢٩)
آداب سخن گفتن
١٩٠ ص
(٣٠)
آداب حركت و سكون
١٩٢ ص
(٣١)
آداب طعام خوردن
١٩٣ ص
(٣٢)
آداب شراب خوردن
١٩٥ ص
(٣٣)
فصلى كه بعد از تأليف كتاب ملحق كرده شد
١٩٧ ص
(٣٤)
فصل پنجم در سياست خدم و عبيد
٢٠١ ص
(٣٥)
فصل اول در سبب احتياج خلق بتمدن و شرح ماهيت و فضيلت از نوع علم
٢٠٥ ص
(٣٦)
فصل دوم در فضيلت محبت كه ارتباط اجتماعات بدان صورت بندد و اقسام آن
٢١٦ ص
(٣٧)
فصل سوم در اقسام اجتماعات و شرح احوال مدن
٢٣٧ ص
(٣٨)
فصل چهارم در سياست ملك و آداب ملوك
٢٥٧ ص
(٣٩)
فصل پنجم در سياست خدم و آداب اتباع ملوك
٢٧١ ص
(٤٠)
فصل ششم در فضيلت صداقت و كيفيت معاشرت با اصدقاء
٢٧٨ ص
(٤١)
فصل هفتم در كيفيت معاشرت باصناف خلق
٢٩١ ص
(٤٢)
فصل هشتم در وصايائى كه منسوب است بافلاطون نافع در همه ابواب، و ختم كتاب
٢٩٨ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص

اخلاق ناصري - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢

]در تأليف كتاب‌]

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌ اخلاق ناصرى‌ حمد بيحد و مدح بيعد لايق حضرت عزت مالك الملكى باشد كه همچنانكه در بدو فطرت اولى‌ «هُوَالَّذِي يَبْدَؤُا الْخَلْقَ» حقايق انواع را از مطالع ابداع بر ميآورد هيولى انسانرا كه سمت عالم خلقى داشت چهل طور در مدارج استكمال از صورت بصورت و حال بحال بگردانيد كه «خمرت طينة آدم بيدى اربعين صباحا» تا چون بنهايت ترتيب رسيد و اثر حصول شايستگى قبول در وى پديد آمد خلعت صورت انسانى را كه طراز عالم امرى داشت «و ينزّل الرّوح من امره» بيكدفعه‌ «ماأَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ» بطريق «كن فيكون كلمح البصر او هو أقرب» در وى پوشانيد تا وجود اول او رقم تمامى يافت و نوبت تكوين بكون ثانى رسيد و مستعد تحمل بار امانت ربانى گشت كه‌ «ثُمَّأَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ» به ازاى بدو فطرت در عود نشات «ثمّ نعيده» مصونيت انسان را كه مبدأ وجود صورت نوعيه اوست و آنجا يعنى در بدو وجود بيك لمحه ايجاد يافته بود در تعليم گاه‌ «عَلَّمَالْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ» و كارخانه‌ «اعْمَلُواصالِحاً»* بتجريد ذات و تهذيب صفات و ترقى در مدارج كمال و تحلى بصوالح اعمال سال بسال بل حال بحال از مرتبه بمرتبه و منزل بمنزل ميگذراند تا آنكه بمعاد «ارْجِعِيإِلى‌ رَبِّكِ» رساند و صورت مستعار او را كه لباس اول هيولى اولى انسانى بود و در كون اول بچندان تخمير و ترشيح مخصوص شده دفعة واحدة استرداد كند كه‌ «فَإِذاجاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ»* تا چون نداء