روزی آمد خدمت امام صادق ( ع ) و عرض کرد : یا ابن رسول الله ! من مبتلا شده‌ام ب ه نجوم احکامی [١] . من کتابهایی در این زمینه دارم و کم کم‌ احساس می‌کنم که مبتلا شده‌ام ، اصلا گرفتار شده‌ام و تا به این کتابها مراجعه نکنم در هیچ کاری نمی‌توانم تصمیم بگیرم . تکلیف من چیست ؟ امام‌ صادق با تعجب فرمود : تو از اصحاب ما ، تو راوی روایات ما به این‌ چیزها عمل می‌کنی ؟ ! بله یا ابن رسول الله . فرمود : الان بلند شو برو منزل ، به محض رسیدن ، تمام این کتابها را آتش بزن ، و دیگر نبینم که‌ حتی به یک کلمه از این حرفها عمل کرده‌ای .
علی رغم یک سلسله روایات که در این زمینه هست ، ما یک سلسله‌ روایات دیگر داریم که در تفسیر المیزان در ذیل یکی از آیات سوره فصلت: « فی ایام نحسات » [٢] ذکر شده است . از مجموع روایاتی که از اهل‌ بیت اطهار رسیده است این مطلب استنباط می‌شود که این امور یا اساسا اثر ندارد و یا اگر هم اثر دارد توکل به خدا و توکل به پیغمبر و اهل بیت‌ پیغمبر اثر اینها را از بین می‌برد . بنابراین یک مسلمان ، شیعه واقعی ، در عمل به این امور اعتنا نمی‌کند ، اگر می‌خواهد برود مسافرت ، صدقه بدهد ، به خدا توکل کند ، به اولیای خدا توسل بجوید و به هیچیک از این امور اعتنا نکند . از همه بالاتر این است که شما ببینید در تاریخ پیغمبر و ائمه اطهار آیا یک دفعه هم اتفاق افتاده که خود آنها به این مسائل عمل‌ بکنند ؟ !

[١] البته نجوم ریاضی غیر از نجوم احکامی است ، اشتباه نشود ، دو نجوم‌ داریم . نجوم ریاضی یعنی حساب خسوف و کسوف و امثال اینها ، و جزء ریاضیات است . نجوم احکامی است که بی اعتبار است . [٢] آیه . ١٦