نقطه متمدن را نمی‌توان پیدا کرد که در آنجا اسلام نفوذ نکرده باشد . امروز نیز ، پس از چهارده قرن و در آغاز پانزدهمین قرن بعثت ، بشر شاهد وسعت‌ تدریجی و قوت و قدرت روز افزون آن است .
تاریخ و آمار نشان می‌دهد که این آئین پاک قرن به قرن پیشتر رفته و بر عدد پیروان خویش افزوده است و این پیشرفت ، تدریجی و طبیعی بوده است‌ و اگر سرزمینی را مانند اندلس ، به زور از زیر سایه پرچم مقدس و پر جلالش بیرون برده‌اند سرزمینهای بزرگتر و پرجمعیت تری مانند اندونزی و چین و غیره به طوع و رغبت افتخار پیرویش را پذیرفته‌اند .
قرآن کریم خاصیت رشد و نمو جنبش اسلامی را چنین توصیف می‌کند : " . . . و مثل آنها در انجیل ، مثل زراعتی است که اول فقط سبزه نازکی‌ از آن زمین بر می‌دمد ، پس خداوند او را نیرومند می‌سازد ، آنگاه ستبر می‌گردد ، پس روی تنه خویش می‌ایستد ، رشد و نمو سریع و سبزی و خرمی این‌ زراعت موجب شگفتی همه کشاورزان می‌شود ، تا خداوند کافران و بدخواهان را به خشم آرد " [١] .
موج اسلامی ، در طول تاریخ چهارده قرنی خود با امواج مخالف سهمگین : نژادی ، مذهبی ، سیاسی و فرهنگی روبرو شده است . بگذاریم از سدها و دیوارهایی که مردم لجوج و متعصب و جاهل عرب صدر اسلام در جلو این موج‌ مقدس کشیدند و یکی پس

. . .[١] و مثلهم فی الانجیل کزرع اخرج شطأه ، فازره ، فاستغلظ ،

فاستوی علی سوقه ، یعجب الزراع لیغیظ بهم الکفار ». سورش الفتح ، آیه‌ . ٢٩