توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥٩ - اقسام اسناد

و ضمير در [اسناده‌] به فعل يا معناى فعل عائد است چنانچه ضمير در [ملابس له‌] نيز چنين مى‌باشد.

و در تفسير [غير ما هو له‌] مى‌گويد:

مقصود غير ملابسى است كه فعل يا معناى آن برايش بنا شده يعنى غير فاعل در فعل مبنى براى فاعل و غير مفعول‌به در فعل مبنى براى مفعول به اعم از آنكه غير ملابس در واقع اينطور بوده يا ظاهرا- در نظر متكلّم چنين باشد.

و باين بيان كلاميكه گفته شده ساقط مى‌گردد چه آنكه برخى گفته‌اند:

اگر از [غير ما هو له‌]، [غير ما هو له‌] نزد متكلّم باشد پس نيازى به قول مصنّف كه گفته [بتأوّل‌] نمى‌باشد و اگر از آن [غير ما هو] در واقع مقصود باشد قول جاهل كه باعتبار اسناد بسبب بطور مجاز مى‌گويد انبت اللّه البقل از تعريف مجاز خارج مى‌گردد.

سپس مى‌گويد:

كلمه [بتأوّل‌] جار و مجرور بوده و متعلّقست به [اسناده‌] و معناى [تأوّل‌] آنستكه طلب كنى آنچه را كه اسناد بآن راجعست يعنى حقيقت.

و يا مقصود موضعى است كه بايد بآن رجوع گردد يعنى عقل.

و حاصل معنا چنين مى‌شود:

اينكه نصب كنى قرينه‌ايكه مخاطب را منصرف كند از آنكه اسناد به ما هو له مى‌باشد.