اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٢١٣ - تحريك صليبى

آن وجود داشت كه مغولها را به جنگ تشويق كرده، تصميم آنان را در اين امر تقويت مى‌نمود. و آن تمايل اروپا بود كه همواره به جنگهاى صليبى دامن مى‌زد.

رهبرى جنبش صليبيه را در آن روزگار، پادشاه فرانسه، لوئى نهم، به عهده داشت كه به نحو اغراق‌آميزى در صليبى بودنش اصرار و تعصب مى‌ورزيد، به‌طورى‌كه به او لقب «قديس» داده بودند. علاوه بر اين او در مغولان، متحدينى مى‌ديد كه مى‌توانستند او را در به تحقق پيوستن آرزوهايش كمك كنند. به خصوص كه مشهور بود برخى از همسران آنها مسيحى هستند و مى‌توانند شوهرانشان را تحت تأثير قرار دهند.

لوئى نهم در سال ٦٥٠ ه (١٢٥٣ م) هيأتى را به رياست راهب گيوم روبرك‌[١] نزد منگوقاآن فرستاد كه اين هيأت از عكا به قسطنطنيه و از آن‌جا به شبه جزيره كريمه و سپس به شهر سراى رفت. سپس از گذرگاههاى كوه اورال و رود ايلى عبور كرده، به قراقرم رسيد و در آن‌جا با منگوقاآن ملاقات كرد.

آشكارا پيداست كه هدف اين ملاقات، انعقاد پيمانى مغولى- صليبى بود كه طى آن مغولها از جانب شرق و صليبى‌ها از جانب غرب حركت كرده و جهان اسلام را محاصره و نابود كنند. هيأت صليبى با استقبال گرم دربار مغولى روبه‌رو شد همراه جوابيه‌اى براى لوئى نهم بازگشت.

جان سيردى جوانويل كه در حمله صليبيان به جهان اسلام، همراه لوئى نهم و شاهد عينى قضايا بوده، در يادداشتهايش راجع به آن ايام و درباره مناسبات لوئى نهم و مغولها در صفحه ٨٤ از چاپ سال ١٩٦٨ كه دكتر حسن‌

[١]راهبى فرانسيسكنى است كه درباره سفرش به مغولستان كه از سال ١٢٥٣ تا ١٢٥٥ به طول كشيد، كتابى به زبان لاتينى نگاشته است. ترجمه اين كتاب به زبان فرانسوى در سال ١٩٨٥ انتشار يافت. در اين كتاب زندگى مغولها در آن زمان به‌طور دقيق و بى‌طرفانه توصيف شده است.