اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٢٣٥ - نزاريه پس از پايان دوره الموت

١٠- تحفه شاهى‌

١١- گلشن راز

١٢- رساله بلاكى‌

١٣- شرح فى التهذيب‌

١٤- دار المعاد.

پس از وفات «طاهر شاه» فرزندش، «حيدر شاه»، جانشين وى گشت. او به دعوت شاه طهماسب به ايران سفر كرد. سپس به حيدر آباد بازگشت و در آن جا مستقر گرديد. گفته مى‌شود «طاهر شاه» سه فرزند ديگر داشته است به نامهاى: رفاع الدين حسين، ابو الحسن و ابو طالب .... اين پسران در دربار نظام شاه و عادلشاه از مناصب بالايى برخوردار بودند.

ايوانف ادامه مى‌دهد: با كمال تأسف در خلال سفرم، به هيچ يك از افراد خانواده «طاهر شاه» دست نيافتم، نه در «احمد نگر» و نه در «بيجاپور» و نه حتى در «حيدر آباد». براى من مهم بود كه در يكى از ايالات هند به فردى از افراد اين خاندان اصيل دست يابم. ولى ظاهرا خاطرات آنها از انظار پنهان شده است.[١]

برخى از دوستان به من اشاره كردند كه آثارى از «امام طاهر شاه» در نزديكى ديوارى در كنار قبر «نعمت خان» در يكى از شهرك‌هاى قديمى شهر احمد نگر موجود است، اما متأسفانه من هيچ اثرى از «امام طاهر شاه» در اين مكان نيافتم. برخى ديگر يادآور شدند كه برخى از اين آثار در كنار ميدان مقابل‌

[١]خاطرات آنها از انظار پنهان نشده است. كسان و نزديكان اين فرد در مكانى از اين كره زمين موجودند.

آخرين امام از اين خانواده فردى بود به نام «محمد باقر» كه در سال ١٢١٠ ه در پى دعوت مسلمانان هند از او براى جنگ با استعمار انگليس در سرزمين هند، از شهر «اورنگ آباد» به اين كشور مهاجرت مى‌كند. او نوه «طاهر شاه حسينى» است و با پيروان اسماعيلى سوريش در ارتباط بوده است. از او نامه‌اى كه براى پيروانش در سوريه فرستاده، نزد ما موجود است، (عارف تامر، مترجم كتاب ايوانف).