اسماعيليان و مغول و خواجه نصير الدين طوسي - حسن امین - الصفحة ٢٣١ - نزاريه پس از پايان دوره الموت

بهترين بيان مفصل از «طاهر شاه حسينى» در «تاريخ فرشته» يافت مى‌شود.[١] مؤلف اين كتاب در سال ٩٦٠ ه (١٥٥٣ م) در مازندران ايران متولد شد. وى به فاصله ده يا پانزده سال پس از مرگ طاهر شاه حسينى از مازندران به شهر هندى «احمد نگر» مى‌آيد. در اين موقع شمارى از خانواده «طاهر شاه حسينى» در اين شهر اقامت داشته‌اند. بديهى است كه روابط خانواده مؤلف اين كتاب و خانواده امام طاهر، رابطه عاطفى و محكمى باشد. چرا كه هر دو از يك سرزمين يعنى ايران بوده‌اند. همين امر است كه مؤلف مزبور را وا مى‌دارد تاريخ زندگى «طاهر شاه حسينى» را به‌طور واقعى، عميق و بى‌عيب بنگارد.

مؤلف كتاب «تاريخ فرشته» وقايع سال ١٠١٥ ه (١٦٠٦ م) را به رشته تحرير درآورده و در آن برخى تأليفاتى را كه در نوشتن كتابش بر آنها اعتماد كرده است و به اختصار از «طاهر شاه حسينى» سخن گفته‌اند، ذكر مى‌كند كه از اين قرارند:

«برهان مآثر» اثر على سامانى طباطبايى، «هفت اقليم» اثر امين رازى، «مجالس المؤمنين» اثر نور اللّه شوشترى، «أتاش كادا» اثر لطف على، «تاريخ الحقايق» اثر معصوم على شاه نعمت اللّه و ...

كتاب «تاريخ فرشته» از امام «طاهر شاه حسينى» صحبت مى‌كند و نسبش را ذكر كرده، اجدادش را مى‌شمارد. گويا ايشان بر سلسله امامان كه در كتابخانه خصوصى امام «طاهر شاه حسينى» وجود داشته، اطلاع پيدا كرده است. اين سلسله بسيار جالب توجه است و در آن توضيحى وجود دارد كه مى‌گويد:

پس از سقوط حكومت اسماعيلى نزارى «الموت»، اجداد «طاهر شاه‌

[١]كتاب گلشن ابراهيمى معروف به «تاريخ فرشته» اثر محمد قاسم هندو شاه استرآبادى معروف به «فرشته» است. م.