« السیوف من الدماء ترووا من الماء »" می‌خواهید سیراب بشوید؟ شمشیرهای‌ خودتان را از خون این ناکسان سیراب کنید " « فالموت فی حیاتکم مقهورین‌ و الحیاش فی موتکم قاهرین » " زندگی و مردگی این نیست که آدم نفس بکشد یا نکشد ، آدم بمیرد و پیروز ، زنده است ، بماند و محکوم ، مرده است .
این یک غیرتی است در بشر ، یک حسی است در بشر شعری هم از فردوسی در این زمینه است ، می‌گوید :

تن مرده و گریه دوستان

به از زنده و طعنه دشمنان

مرا عار آید از این زندگی

که سالار باشم کنم بندگی

واقعا چنین حسی همیشه در بشر بوده است ، همیشه بشر همه چیز را با مقیاس شکم و سیری و گرسنگی و مسائل اقتصادی و امور قابل مبادله ، مقایسه‌ نمی‌کرده است .
مشکان طبسی معروف که اوایل عمر ما می‌زیسته و مرد خیلی فاضلی بوده است‌ ، شعری از عنصری را که خیلی معروف و عالی است ، تضمین کرده است ، می‌گوید :

عمر عزیز است ، صرف غم نتوان کرد

آری بر خویشتن ، ستم نتوان کرد

سیف و قلم گر چه هر دو کار گشایند

آنچه کند سیف ، با قلم نتوان کرد

بیتی از عنصری بیارم کز او

خوبتر و نغزتر رقم نتوان کرد

" دانش و آزادگی و دین مروت

اینهمه را بنده درم نتوان کرد "

[١] نهج‌البلاغه ، خطبه . ٥١