می‌کند که او را شوهر بدهد ، ولی برای رعایت مصلحت می‌تواند [ چنین کند ] نه دلبخواهی بعد این مساله پیش می‌آید که بسیار خوب ، ولی بر اساس‌ مصلحتی که خودش فکر می‌کند ، این کار را کرد ، اما دختر وقتی که بزرگ شد ، می‌بیند این [ ازدواج ] مطابق مصلحتش نیست تازه می‌شود مثل خیلی‌ ازدواجهایی که خود دخترها تصمیم می‌گیرند ، بعد هم پشیمان می‌شوند این‌ اشکالی است که در تمام طلاقها وجود دارد حال اگر دختری مثل هزاران دختر دیگر یک دل نه صد دل عاشق کسی شد و علیرغم همه توصیه ها ازدواج کرد ، بعد فهمید صد در صد اشتباه کرده ، تکلیف چیست ؟ ما این [ موضوع ] را در مقالاتی که زمانی در " زن روز " می‌نوشتیم بحث‌ کرده و گفته ایم درست است که اسلام حق طلاق را به زن نداده است - که روی‌ یک اساس منطقی خیلی عجیبی هم هست ولی مواردی هم داریم که به آنها " طلاق قضایی " گفته می‌شود ، یعنی اگر در جایی ازدواج به شکلی در آمد که‌ دیگر مصلحت خانواده این نیست که [ پیمان زناشویی باقی ] بماند ، و مرد هم لجاجت می‌کند و زن را طلاق نمی‌دهد ، حاکم شرعی می‌تواند زن را طلاق بدهد ، دیگر فرق نمی‌کند که این زن با اختیار خودش همسر این مرد شده یا پدرش‌ روی مصلحتی که واقعا تشخیص می‌داده [١] او را به عقد وی در آورده است.
پس تازه مطلب منتهی می‌شود به طلاق قضایی این جور نیست که راه صد در صد بسته شده باشد البته من اقرار و اعتراف می‌کنم که فقها در مورد طلاق‌ قضایی همیشه حرفش را می‌زنند ولی

[١] نه از روی هواهای نفسانی ، اگر از روی هوا باشد از اساس غلط است.