چون پیغمبر اکرم به کفار قریش می‌فرمود : من پیامبری هستم در میان شما و اگر تکذیبم کنید ، سنت الهی این است که هلاک بشوید ، نه یک فرد ، بلکه‌ این جامعه‌ای که نمی‌پذیرد ، هلاک شود ، اینها به مسخره می‌گفتند : " « متی‌ هذا الوعد ان کنتم صادقین » " حالا هلاک ما کی می‌خواهد عملی شود ؟ " « قل لا املک لنفسی ضرا و لا نفعا الا ما شاء الله »" بگو آنچه می‌گویم به‌ دست من نیست ، من نیستم که می‌خواهم شما را هلاک کنم ، اراده فرد من‌ نیست ، من حتی مالک ضرر و نفع خودم جز این که خدا بخواهد ، نیستم ، یعنی همه چیز به دست خداست بعد سنت خدا را بیان می‌کند : " « لکل امة اجل »" ولی بدانید که مشیة الله چنین است که برای هر قومی پایانی هست‌ ، اجلی و عمری هست " « اذا جاء اجلهم فلا یستاخرون ساعة و لا یستقدمون " آنگاه که پایان کارشان برسد ، نه یک لحظه جلو می‌افتد ، نه یک لحظه‌ عقب .
در این تفسیر عین همین مطلب را اندکی مفصل می‌گوید که من مختصرش را ذکر می‌کنم .
می‌فرماید : وقتی که اینها گفتند : " تو که می‌گویی ما هلاک می‌شویم ، پس کی ؟ وقتش را تعیین کن " ، جواب این سؤال دو گونه داده شده است : اول آنکه این غیب است و غیب را جز خدا نمی‌داند و این امری است که در دست خداست ، و دوم آنکه در عین اینکه غیب است ، یک امر ضروری الوقوع‌ و به اصطلاح امروز اجتناب ناپذیر است " و اما الثانی اعنی ذکر ضرورش الوقوع فقد بین ذلک بالاشارش الی حقیقة هی من النوامیس العامة الجاریة فی الکون " خواسته

[١] یونس / . ٤٩