« الاسماء کلها ») [١] از یک انسان مکلف ، از یک انسانی که صفی الله و برگزیده خداست که همان انسان عصیان می‌کند و همان انسان توبه می‌کند ، یعنی یک موجودی که قبل از هر چیزی ، قبل از اینکه جامعه‌ای به وجود بیاید ، قبل از اینکه فرزندانی پیدا کند ، قبل از اینکه اصلا این حرفها در کار بیاید ، در درون خودش دچار یک نوع تضاد است ، یعنی دو دعوت در درون‌ انسان هست : یکی او را به شهوات و مطامع و این امور دعوت می‌کند ، و دیگری به ترک شهوت پرستی و خودپرستی و به سوی خدا دعوت می‌کند ، همین‌ انسان عصیان می‌کند و همین انسان تائب می‌شود و توبه می‌کند .
معلوم می‌شود که اصلا انسان قبل از اینکه وارد جامعه بشود و قبل از اینکه‌ وضع طبقاتی پیدا کند و قبل از اینکه شرایط مختلف سیاسی ، اقتصادی و غیره‌ بر او حکومت کند ، در درون خودش دو جنبه متضاد دارد و انسان آفریده شده‌ است که از این دو امر متضاد ، یکی را انتخاب کند ، از یک طرف شیطان‌ می‌آید و انسان را ترغیب و وسوسه می‌کند - که به تعبیر قرآن " تسویل " است ، یعنی مرغوبات شهوانی انسان را زیبا جلوه می‌دهد - و از طرف دیگر از همان ساعت اول ، نبوت و پیغمبری هست و انسان را به راه خیر و راه‌ صلاح دعوت می‌کند ، و به انسان گفته‌اند تو یک اراده آزاد و یک اختیار کاملی داری که از میان این دو ضد ، یکی را انتخاب کنی .
در جواب اینها که می‌گویند : " التاریخ فی القرآن صراع مریر بین رجال‌ من طراز فرعون و رجال من طراز موسی " باید گفت ولی زندگی انسان از نظر قرآن " صراع مریر " [ یعنی جنگ تلخی است ] میان

[١] بقره / . ١٦