اسبهای تندرو که مبادله می‌کردند [١] [ راه می‌پیمودند ] و باز مسافت طی‌ شده بیش از این حرفها بوده است ، یا مردمی که امروز با هواپیما و اتومبیل مسافرت می‌کنند .
قسمت دیگر مربوط می‌شود به روابط انسان با طبیعت که آن هم چندان تغییر [ نمی‌کند ] ، گاهی تغییر می‌کند ، گاهی نمی‌کند .
بخش دیگر [ قوانین اسلام ] مربوط است به روابط انسان با انسان که این‌ از همه مهمتر است مسائلی که اسلام در روابط انسان با انسان در نظر گرفته‌ است ، مسائل " مسیری " است نه " مرحله‌ای " فرض کنید شرایطی در باب بیع ذکر کرده است ، مثلا گفته : " « لا یحل مال امرء الا عن طیب‌ نفسه » " معامله باید با رضایت انجام بگیرد ، این دیگر فرق نمی‌کند که‌ مرحله زندگی بشر چه باشد .
گفته : نباید در بیع " غرر " باشد ، یعنی به اصطلاح امروز نباید معامله‌ای چکی صورت بگیرد ، یعنی مقدار ، وزن و دیگر مشخصات مبیع که در قیمت اثر می‌گذارد ، باید مشخص باشد این هم باز شرایط مرحله‌ای نیست ، شرایط کلی است .
یا گفته است که در معامله نباید " ربا " باشد ربا چیزی است که اگر درست نیست ، در هیچ زمان درست نیست و اگر درست است ، در همه زمانها درست است شرایط مرحله‌ای در سرنوشت ربا تاثیر نمی‌گذارد و آن را تغییر نمی‌دهد .
یا در باب " ضمان " اگر گفته : " « من اتلف مال الغیر فهو له ضامن‌ » " هر که مال دیگری را تلف کند ضامن است ، این با تغییر

[١] [ اشاره به زمانی است که برای ارسال نامه ، در فواصل معین اسبهای‌ تندروی آماده بود و پیغام‌رسان با کمترین اتلاف وقت به مقصد می‌رسید ] .