نمازی که ما به صورت اضطرار می‌خوانیم ، جانشین نمازی که به صورت اختیار باید بخوانیم ، هست یا نه ؟ اگر خواندیم ، بار دیگر باید اعاده کنیم یا نه ؟ می‌گویند نه ، چرا اعاده کنیم ؟ این نمازی که تو با تیمم به جای آن‌ نماز می‌خوانی ، این جور نیست که نماز نباشد و عجالتا چیز دیگری است بدل‌ آن و خود نماز به گردنت مانده اصلا نماز آن آدم نماز با وضوست ، نماز این آدم نماز با تیمم ، این اگر با وضو باشد ، برایش نماز نیست ، و هر چه شرایط تغییر کند چنانکه گفتیم بعضی قسمتها که مربوط به بشر است ، [ در روابط انسان با خدا ] تغییر می‌کند که یک مثال عرض کردیم .
مثال دیگر سفر است در قدیم می‌گفتند : " سفر چهار فرسخی سفر است " ولی امروز که شرایط تغییر کرده ، این شبهه پیش می‌آید که چرا سفر چهار فرسخ باشد ؟ البته این یک مساله صد در صد قطعی نیست که مسافتی که سفر انسان را به حدی می‌رساند که روزه را باید افطار کرد و نماز را باید [ شکسته خواند ] حتما چهار فرسخ است ، این یک مساله اجتهادی است و در فقه شیعه ( احادیث شیعه ) به سه عنوان بیان شده است [١] : پرسیده‌اند : انسان چه مقدار مسافرت کند نمازش شکسته می‌شود ؟ گاهی جواب داده‌اند : " مسیر یک برید " [٢] مسافتی که یک برید در یک روز می‌رود ، که‌ همین قدر بوده است ، در بعضی روایات دیگر گفته‌اند : " « مسیرش یوم » " مسافرتی که یک روز وقت را اشغال می‌کند .
[ فقها ] گفته‌اند یکی از این سه تا ملاک است : یا چهار

[١] در [ فقه ] اهل تسنن چهار فرسخ نمی‌گویند ، جور دیگر می‌گویند . [٢] نامه رسان .