درستی هم هست ولی قرآن تاریخ را صرفا این جور بسیط توجیه نمی‌کند که‌ تاریخ همین است و همین ، یعنی جامعه را تقسیم کند به دو طبقه و بعد هم‌ جنگ دو طبقه علیه یکدیگر ، اینجور نیست این با منطق قرآن که برای وجدان‌ و عقل ، استقلال قائل است و بنابراین هر کسی در هر طبقه‌ای باشد ، محکوم‌ آن طبقه و مجبور از ناحیه آن طبقه نیست ، جور در نمی‌آید ، اصلا با تکلیف‌ ، مسؤلیت ، به اصطلاح امروز " تعهد " و اختیار جور در نمی‌آید ، و لهذا قرآن در عین اینکه به آن جنبه تاریخ توجه زیادی دارد - که آیاتش را در جلسات پیش خواندیم - به جلوات دیگر تاریخ هم اشاره می‌کند ، مثلا می‌گوید در میان آل فرعون ، در همان کانون فرعونیت ، زنی [ مخالف فرعون ] پیدا می‌شود یعنی همان متنعم ترین و برخوردارترین زنان جامعه مصری که اگر بنا بود وضع طبقاتی انسان حاکم بر وجدان انسان باشد ، محال بود که او زن‌ مؤمنی در بیاید و علیه فرعون طغیان کند می‌گوید : " زن فرعون ، زن مؤمنی‌ بود " و بعد زن فرعون در ردیف مقدسات زنان جهان از نظر قرآن از قبیل‌ ساره و هاجر و مریم و حوا قرار گرفت ، که الان می‌بینید در منطق مذهبی ما وقتی می‌خواهیم زنان مقدسه درجه اول را ذکر کنیم ، می‌گوییم : " آسیه زن‌ فرعون ، مریم مادر عیسی ، " ، در این ردیف ذکر می‌کنیم .
یا قرآن از مرد مؤمنی از همان آل فرعون یاد می‌کند : " « و قال رجل‌ مؤمن من آل فرعون یکتم ایمانه »" [١] و یک سوره در قرآن به نام " مؤمن " است به دلیل اینکه حدود پانزده آیه آن راجع به همین مؤمن آل‌ فرعون است اگر قرآن می‌خواست تاریخ را فقط روی آن اساس

[١] مؤمن ( غافر ) / . ٢٨