اگر اینها را ببینی عاشقی را فراموش می‌کنی . گرسنگی مساله‌ای است که اگر پیدا شد ، آدم همه چیز را فراموش می‌کند ، عشق را ، ایمان را ، علم را ، هنر و زیبایی را فراموش می‌کند پس انسان‌ در درجه اول نگاهش به مسائل اقتصادی است آنجا که عقربه مسائل مربوط به‌ شکم تغییر کرد ، خواه ناخواه - چون این شرط اولی حیات است - همه چیز باید از آن تبعیت کند . پیغمبر هم که فرمود : " « من لا معاش له لا معاد له » " معنایش این است که اگر معاش نباشد ، معاد نمی‌تواند وجود داشته‌ باشد . پس ممکن است کسی بگوید : این مساله ارتباطی به این مطلب ندارد که ما بخواهیم از نظر روانشناسی ثابت کنیم که " یگانه غریزه اصیل حاکم بر بشر ، غریزه اقتصادی است و سایر غرایز اصالت ندارد " تا شما بگویید که‌ روانشناسی این مطلب را تکذیب می‌کند و برای انسان غرایز دیگر هم قائل‌ است خیر ، از این جهت نمی‌گویم ، بلکه از این نظر خاص می‌گویم که در میان تاسیسات اجتماعی ،