اقتصادی - تعبیر می‌کند ، در عین حال درباره این که معاش و زندگی از ضرورتهای زندگی بشر است و انسان نمی‌تواند برای همیشه از آن شرایط سرپیچی‌ کند ، [ تاکید می‌کند ] همه افراد بشر برای همیشه نمی‌توانند از این شرایط سرپیچی کنند ، اگر هم یک فرد سرپیچی کند ، همه افراد این جور نیستند اگر هم جامعه‌ای موقتا سرپیچی کند ، برای همیشه نمی‌تواند " « من لا معاش له لا معاد له » " یک اصل بسیار اساسی است در کافی این حدیث هست که پیغمبر اکرم می‌فرمود : " « اللهم بارک لنا فی الخبز » " خدایا نان را بر ما مبارک بگردان " « لولا الخبز ما صلینا و ما تصدقنا و لا صمنا » " اگر ما نان نداشتیم ، نمی‌توانستیم نماز بخوانیم ، نمی‌توانستیم روزه بگیریم ، نمی‌توانستیم تصدق بدهیم مولوی عارف قلندر هم می‌گوید :

" آدمی اول اسیر نان بود "

اولی که او می‌گوید یعنی انسان قبل از هر چیز این نیاز را احساس می‌کند . پس ما نمی‌خواهیم حکومت عامل اقتصادی را نفی کنیم ، ما می‌خواهیم " حصر " این عامل را نفی کنیم و این اصالت مطلق را که همه عوامل دیگر بر روی این عامل بنا شده اند و به خاطر این به وجود آمده اند و کوچکترین‌ تکانی که این عامل بخورد ، همه آنها تکان می‌خورند ، این جور نیست ، ممکن‌ است شرایط اقتصادی تکان بخورد و شرایطی که روی اساسهای دیگری بنا شده‌ تکان نخورد ، چون آن اساسهای دیگر ثابت است ممکن است شرایط اقتصادی به‌ خاطر ارتباط و پیوستگی ، علت تغییر سایر شرایط بشود ، ممکن هم هست آن‌ شرایط ، علت تغییر این شرایط بشود ، هر دوی اینها هست ، مثلا ممکن است‌ عقیده و ایمان ، شرایط اقتصادی را تابع خودش قرار بدهد .