برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٤ - چرا تنها زيتون و نخل و انگور؟!

(آيه ٣٠)- سرنوشت پاكان و نيكان: در آيات گذشته اظهارات مشركان در باره قرآن و نتائج آن را خوانديم، اما در اينجا اعتقاد مؤمنان را با ذكر نتائجش مى‌خوانيم:

نخست مى‌گويد: «و (هنگامى كه) به پرهيزكاران گفته مى‌شود پروردگار شما چه چيز نازل كرده است؟ مى‌گفتند: خير و سعادت» (وَ قِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا خَيْراً).

چه تعبير رسا و زيبا و جامعى! «خَيْراً» آن هم خير مطلق، كه مفهوم گسترده‌اش همه نيكيها، سعادتها و پيروزيهاى مادى و معنوى را در بر مى‌گيرد.

سپس همان گونه كه در آيات گذشته، نتيجه اظهارات مشركان، به صورت كيفرهاى مضاعف دنيوى و اخروى، مادى و معنوى، بيان شد، در آيه مورد بحث نتيجه اظهارات مؤمنان به اين صورت بيان شده است: «براى كسانى كه نيكى كردند، در اين دنيا نيكى است» (لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ).

قابل توجه اين كه «حسنه» همانند «خير» است كه انواع حسنات و نعمتهاى اين جهان را در بر مى‌گيرد.

اين پاداشهاى دنياى آنهاست، سپس اضافه مى‌كند: «و سراى آخرت از اين هم بهتر است، و چه خوبست سراى پرهيزكاران»؟ (وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ).

(آيه ٣١)- اين آيه سراى پرهيزكاران را كه قبلا بطور سر بسته بيان شد، توصيف كرده، مى‌گويد: سراى پرهيزكاران «باغهاى جاويدان بهشت است كه همگى وارد آن مى‌شوند» (جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها).

«نهرهاى جارى از زير درختانش مى‌گذرد» (تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ).

تنها مسأله باغ و درخت مطرح نيست، بلكه «هر چه بخواهند در آنجا هست» (لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ).

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «خداوند پرهيزكاران را چنين پاداش مى‌دهد» (كَذلِكَ يَجْزِي اللَّهُ الْمُتَّقِينَ).

(آيه ٣٢)- در آيات گذشته خوانديم كه فرشتگان مرگ مشركان مستكبر را