برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٦ - نقش اسلام در احياى ارزش مقام زن

«و مملو از خشم و غضب مى‌گردد» (وَ هُوَ كَظِيمٌ).

(آيه ٥٩)- كار به همين جا پايان نمى‌گيرد او براى نجات از اين ننگ و عار كه به پندار نادرستش، دامنش را گرفته «از قوم و قبيله خود به خاطر اين بشارت بدى كه به او داده شده است متوارى مى‌گردد» (يَتَوارى‌ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ).

باز هم دائما در اين فكر غوطه‌ور است كه «آيا اين ننگ را بر خود بپذيرد و دختر را نگهدارد و يا آن را زنده در زير خاك پنهان سازد»! (أَ يُمْسِكُهُ عَلى‌ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ).

در پايان آيه اين حكم ظالمانه و شقاوت آميز غير انسانى را با صراحت هر چه بيشتر محكوم كرده، مى‌گويد: «چه بد حكم مى‌كنند»! (أَلا ساءَ ما يَحْكُمُونَ).

(آيه ٦٠)- سر انجام ريشه اين همه آلودگيها و بدبختيها را چنين معرفى مى‌كند كه: اينها همه زاييده عدم ايمان آخرت است و «براى آنها كه به سراى آخرت ايمان ندارند صفات زشت است» (لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ).

«و براى خداوند صفات عالى است» (وَ لِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلى‌).

«و او قادر حكيم است» (وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ).

فراموش كردن خدا و همچنين فراموش كردن دادگاه عدل او انگيزه همه پستيها و زشتيها و انحرافها و خرافات است.

نقش اسلام در احياى ارزش مقام زن:

تحقير و درهم شكستن شخصيت زن، تنها در ميان عرب جاهلى نبود، بلكه در ميان اقوام ديگر و حتى شايد متمدنترين ملل آن زمان نيز، زن شخصيتى ناچيز داشت، و غالبا با او به صورت يك كالا و نه يك انسان رفتار مى‌شد، البته عرب جاهلى اين تحقير را در اشكال زننده‌تر و وحشتناكترى انجام مى‌داد.

ولى اسلام ظهور كرد و با اين خرافه در ابعاد مختلفش سرسختانه جنگيد و خود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن قدر به دخترش بانوى اسلام فاطمه زهرا عليها السّلام احترام مى‌گذاشت كه مردم تعجب مى‌كردند، با تمام مقامى كه داشت، دست دخترش را مى‌بوسيد، و به هنگام مراجعت از سفر نخستين كسى را كه ديدار مى‌كرد، دخترش فاطمه بود.