برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٥ - چرا تنها زيتون و نخل و انگور؟!

او اثر نكند با يك جمله تهديدآميز گفتار خود را پايان مى‌دهد و مى‌گويد: با توجه به اين مطالبى كه گفتم باز هم هر چه از دستت برمى‌آيد بكن ولى نتيجه كارت را به زودى خواهى ديد.

(آيه ٥٦)- در تعقيب بحثهاى مستدل پيرامون نفى شرك و بت پرستى، در اينجا به سه قسمت از بدعتها و عادات شوم مشركان اشاره كرده، مى‌گويد: آنها براى بتهايى كه هيچ گونه سود و زيانى از آنها سراغ ندارند، سهمى از آنچه به آنان روزى داده‌ايم قرار مى‌دهند» (وَ يَجْعَلُونَ لِما لا يَعْلَمُونَ نَصِيباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ).

اين سهم، قسمتى از شتران و چهارپايان و بخشى از زراعت بوده كه در سوره انعام آيه ١٣٦ به آن اشاره شده كه مشركان در جاهليت آنها را مخصوص بتان مى‌دانستند و در راه آنها خرج مى‌كردند.

سپس اضافه مى‌كند: «به خدا سوگند (در دادگاه عدل قيامت) از اين دروغها و تهمتها بازپرسى خواهيد شد»! (تَاللَّهِ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ).

بنابراين عمل زشت و شوم شما هم زيان دنيا دارد زيرا قسمتى از سرمايه‌هاى شما را مى‌بلعد و هم زيان مجازات در جهان ديگر.

(آيه ٥٧)- آنجا كه تولد دختر ننگ بود! دومين بدعت شوم مشركان اين بود كه: آنها (در پندار خود) براى خداوند دختران قرار مى‌دهند؛ منزه است» از اين كه فرزندى داشته باشد (وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ سُبْحانَهُ). خداوندى كه از هرگونه آلايش جسمانى پاك است.

«ولى براى خودشان آنچه را ميل دارند قائل مى‌شوند» (وَ لَهُمْ ما يَشْتَهُونَ).

يعنى، هرگز حاضر نبودند همين دختران را كه براى خدا قائل شده بودند براى خود نيز قائل شوند و اصلا دختر براى آنها عيب و ننگ محسوب مى‌شد!

(آيه ٥٨)- اين آيه براى تكميل مطلب فوق اشاره به سومين عادت زشت و شوم آنها كرده، مى‌گويد: «هنگامى كه به يكى از آنها بشارت داده شود، خدا دخترى به تو داده آن چنان از فرط ناراحتى چهره‌اش تغيير مى‌كند كه صورتش سياه مى‌شود»! (وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى‌ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا).